Being the happiest person without any reason?

I felt real happiness or what?

That day, the weather in Baku was perfect. 25.12.15. I fell in love with that weather. Really, it was like a twilight, although it was noon, there wasn't any sound or wind. I don't know how to express my feeling right now. But I loved that calmness. I should admit the power of art/

 I mean these sentences from Eleanor &Park that I had read before leaving home for job (working) ._ And I had come up with this awesome song. (I can't remember the song itself now but I still remember that feeling when i listened it then, lucky me)
May be three of them made my day. By the way I still haven't read the book. Because I'm afraid of my great expectations, sometimes this feeling is the main reason of the disappointment of the book you read.-_ At the end of the day I watched my colleague's preparation for the holiday tour for new year. I don't know why but I felt like I was the one who would go abroad. Isn't it weird? That's the short story of my day. If we can call it story. ;) All I wanted at that time living all my life with the feeling like that day I had. Sometimes, we all need such a different feeling. The key of the happiness is in living simple life. Life without any stress and problems.
p.s. I wrote this (may be) 2 days later that means It was written in 2015 which makes it so unique and beautiful for me

Sofar Sounds

Sofar Baku.

Arzuladığım konsert.

  İnsanları o qədər müxtəlif səbəblərdən bölürük ki, bunlardan biri də konsert və musiqiyə olan münasibətləridir. Bəzi insanlar konsert zaman ucadan mahnını ifaçı ilə oxumağı, dostları ilə musiqi haqqında dinləyərkən söhbət etməyi sevir. Ancaq digərləri musiqi başladığı andan sadəcə dinləmək və o an sadəcə musiqini düşünmək, yanında kimin olduğunu belə düşünmədən məhz həmin an yalnız musiqidən zövq  almağa üstünlük verir. Məncə artıq 2. tip insan olduğumu təxmin etdiniz. Sofar məhz belə insanlar üçündür. SOFAR- Songs From A Room. (Bir Otaqdan Gələn Mahnılar)

  Qısaca yaranma tarixinə baxsaq: 2009-cu il Londonda Rocky Start, Rafe Offer, Dave Alexander (Roki Start, Reyf Ofə, Deyv Aleksandr) tərəfindən qurulub. Onlar bir Friendly Fires konsertində ucadan danışanlar, içki şüşələrinin bir-birinə vurulma səsi və insanların mobil telefonlarına baxmalarından qıcıqlanıb və narahat olublar. Bundan sonra ilk Sofar konserti baş tutub. İlk olaraq özləri Aleksnadrın Londondakı mənzilində 5 mahnı ifa edib. Dinləyicilər isə yalnız yaxın 8 dost olub. Ancaq 2. konsertə daha çox insan gəlib. Sofar əsasən ağızdan ağıza məhşurlaşıb. 

Artıq Sofar 400-dən çox şəhərdə keçirilir. Sofarı fərqləndirən əsas bir neçə səbəb var. Bura gələn ifaçılar, qruplar əsasən elə həmin vaxtlar elə də məhşur olmur. İnsanları daha çox cəzb edən isə konsertin yeri və çıxış edəcək performerlərin adının yalnız 1gün əvvəl elan olunmasıdır. Konsertdə iştirak üçün isə siz Sofar-ın rəsmi saytından qeydiyyatdan keçməlisiniz. Ancaq bu kifayət deyil. Bundan sonrası bir az şans işidir. Belə ki qeydiyyatdan keçənlər arasından təsadüfi yolla konsertdə iştirak edəcək şəxslərə elektron poçt ünvanlarına (mail) seçildikləri, konsertin yeri və performerlərin adı olan mesaj gəlir. Konsertlərin təşkilində iştirak edənlər əsasən könüllülər olur. Konsert əsasən ödənişli olur. Bu ödəniş isə konsertin keçirilməsi (baş tutması) üçün xərclənir. Sofar UK(Birləşmiş Krallıq) və İrlandiyada konsertlərində bəzi məhşur, sevilən ifaçıların çıxışı da baş tutub. Bunlara James Bay, Hozier, Emeli Sandé, Will Young, Tom Odell, Shura, Benjamin Clementine, aktyor Robert Pattinson, Wolf Alice, Bastille və Lianne La Havas aiddir. Yazdıqlarım arasında xüsusilə James Bay, Hozier (hər 2 müğənninin Sofar çıxışlarını dinləmək üçün sadəcə adlarına klikləmək yetər) , Tom Odell dinləyən və sevən biri olaraq həmin konsertlərin necə gözəl olduğunu təsəvvür edə bilirəm. Əsasən konsertlərdə dinləyici normal konsertdəkindən az olur. İnsanda sanki dostlarıyla canlı musiqi dinlədiyi doğma bir yerdəymiş kimi bir hiss yaşadır. Sofar konsertləri ayda ən azı 1dəfə keçirilir. Sofar konsertlərini fərqli edən həm də konsertin keçirilmə yeridir. Belə ki, konsert ağlınıza gələn hər yerdə keçirilə bilir. Bu kiçik bir otaq, hansısa evin damı və ya adi bir geyim magazası belə ola bilər. Sonra konsertlər Sofar-ın youtube kanalına yerləşdirilir. Bu da o deməkdir ki, siz müxtəlif şəhərlərdən heç tanımadığınız bəlkə də, en sevdiyiniz olacaq ifaçını dinləmə imkanına sahibsiniz. 
SofarBaku/ Sofar Bakı. 2016-cı ildən fəaliyyət göstərir. Sofar Bakının rəhbəri Rəşad Nəzərlidir. 

Sofarın rəsmi vebsaytı: https://www.sofarsounds.com 
Rəsmi instaqram səhifəsi və hər şəhərin rəsmi Sofar instaqram hesabı mövcuddur. 
Növbəti yazım SofarBakı-nın son konserti haqda olacaq. Həmin konsertdə mən də dinləyici idim. Buna görə də xüsusilə fikirlərimi məhz o yazıda sizinlə bölüəşəcəm.
Sofar ifaçılarını diqqətlə dinləyin. Kim bilir gələcəkdə nə baş verəcək. Bəziləri xatirələrə çevrilir, Bəziləri əfsanəyə.

Delicacy/ La Délicatesse/ Zəriflik

Təsadüfən qarşınıza çıxan və düşünmədən, tərəddüdsüz izlədiyiniz həmin film.

Bu qədər uzun başlıq cümləsiylə tanıtmaq  bu filmə ən uyğunudur.

Filmi niyə sevdim.

Çünki filmin qəhrəmanları yetkin insanlardır. Onlar heç də adətən filmlərdə gördüyümüz şeyləri böyütmürlər. Bəlkə də tam olaraq nə axtardığını bilən yox ama nəyi, məhz nəyi sevmədiyini və bunun dəyişməyəcəyini bilən qadından söhbət gedirsə film əlbəttə mənə maraqlı gələr. Başqalarının görmədiyini görmək yox. Xüsusi heç nə. O (əsas roldakı qadın və eləcə də baş roldakı kişi) mükəmməl deyil, onu xüsusi olaraq heç bir keyfiyyəti insanlardan fərqləndirmir. 

Onu xüsusi edən zərifliyidir. İncə insandır. Filmin yaratdığı hisslərim isə film qədər sadə və ən sadənin ən gözəl olduğunu göstərəndir. Sadəcə rahatlıq, ruhun, düşüncələrin, uzun yorğunluqdan sonrakı və durğunluqdan sonrakı həyata gələn rahatlıq ən gözəlidir. Çətin tapılan daha dəyərli olduğu üçün filmi sevdim çünki artıq fikirlər yox idi. Lazım olan yerdə sevinc verəcəksə detalları hiss etdirən. Amma rahatliği pozacaqsa detallardan qaçan film. Baş roldaki qadini -Audrey Tautou

 nu Amelie filmindən sevirsizsə, bu filmdə onun necə daha yetişkin qadın olduğunu görəcəksiniz. Mənə bu çox xoş oldu. Bu qadında xüsusi nəsə var. Məhz gülümsəməsində ya da kədərli baxışlarında nəsə var hansıki, ona çox yaraşir. Kədərli baxışın mənalı olmasıdır bəlkə də bizi həm də kədərə çəkib aparan. Filmin əvvəldən sona izləyin. Sadəlik necə xoşdur, xüsusilə də Nathalie (filmin əsas qəhrəmanının adı) kimi Yoko Ono ya bənzədilən qeyri adi qadın üçün. 
Bunlar filmi izlədikdən sonra düşündüklərimdir, hansını ki həmin anda telefonda notlara qeyd etmişdim. İndi isə sizinlə bölüşmək qərarına gəldim. 
Filmi ən gözəl onun soundtrack-ları hiss etdirər. Ən sevdiyim 2 mahnını paylaşıram. Emilie Simon - Something More və fransızca filmin əsas fransız havasını verən Emilie Simon - Franky Knight - Bel Amour
Film haqqında isə heç nə demək istəmirəm. Filmin digər əsas obrazı haqqında da heş nə deməyəcəm. Trailer/Treylerini belə izləməyin. Sadəcə filmin özünü izləyin. Zövq alın. Fikirlərinizi gözləyəcəm. 

Obyektiv yaşamaq mümkündür.

Öz adına özün yaxşılıq et başqasını məcbur etmə.
Xüsusilə metroda və ya avtobusda dəfələrlə gördüyümüz və ya başımıza gələn bir hadisədir ki, gənci (əksər hallarda bu gənc qız olur) hansısa yaşli (əksər vaxtlarda yaşlı qadınlar) ayağa qalxıb kiməsə yer verməyə məcbur edir. Ümumilikdə düşünə bilərik ki, bu necə də gözəl bir ənənə və ya adətdir. 
Ancaq əgər həmin şəxs yer vermək istəmirsə açığı deyim məncə tam haqqlıdır. Gediş haqqı yaşlılara artıq olsaydı bəlkə vəziyyəti başa düşərdim. İşdən sonra gənclər müasir dünyada 50 yaşli adamdan da yorğun olur və əyləşib gəlməkçün bəzən 1az artıq yol getməyə də razı olur. Yaşlı olsam kimsə yer verməsə buna bu dərəcə gənc insan düşməni kimi yanaşmayıb qarşımdakının da insan olduğunu və onun da əyləşmək istəyi, yorğun, xəstə ola biləcəyi barədə düşünəcəm. Yer verməyən gəncin üstünə ağırlığını verən yaşlı olmaq istəmirəm. Elə yaşlı adama heç kim məncə hörmət etməz. Xüsusilə 40 dan sonra artıq yaşlıyam deyə düşünənləri çoxdur. Nədənsə yaşlılar çox eqoist olur. Avtobusda yayda günəş vuran oturacaqda oturmayıb gəncin qarşısında dayanıb yer ver havasiyla dayanan insan hansı yaşda olsa bunu görəndə bəyənmirəm. Mənə bu artıq adət-ənənədən sui-istifadə kimi gəlir. Məsələn gəncdirsə az qalırlar canı çıxsın ayaq üstdə qalsın deməyə. Mən bu halı xüsusilə dünyagörüşlü olduğu hər halından hiss olunan yaşlı insanlarda heç görməmişəm. Məncə hər şey yenə də kitaba, dünyagörüşünə gəlib çıxır. Uzun sözün qısası siz yaşlıya yer verməyəni yaxşi qəbul etməyə bilərsiniz və məncə isə kimisə məcburi yerindən edib kiməsə yer verməyə məcbur etmək yaşından asılı olmadan əslində özü mədəniyyətsizlikdir. (qalx mən oturum deyən insanları nəzərdə tuturam) Çünki kiməsə yer vermək istəkdən asılı olmalıdır. Gözəl olan adəti çirkinləşdirməyək. Cəmiyyətdə nədənsə belə şeylərə diqqət yoxdur.
Qeyd. Yazılanlar məhz yaşlı insanlara ümumilikdə aid olunmayıb. Ancaq artıq hər dəfə şahidi olduğum problem haqqında yazmaq istədim.

Cem Adrian dinləyərək yazdım.

Keçən il nə qoyub keçdi

Resme baxanda qapıdan keçib çıxmaq istədiniz ya durub pəncərədən izləmək?

2017ni heç sevmədim. Uzun-uzun ədəbiyyat yaradıb, acı hekayələr danışmaq heç istəmirəm. Nə o məni sevə bildi, nə mən onu. Qarşılıqlı anlaşdıq 2018ə keçdik deyək. Yarı zarafat yarı ciddi. Bu il vaxt yoxluğunu daha çox problem edə bildim özümə. Dorian Greyin portreti kitabı ilə əslində günahın necə şirin ola bildiyini sadəcə oxumadım, hiss etdim. Ağıllı insan seçilmiş cümlələrlə sadəcə 10 dəqiqədə belə günahı sizə sadəcə sevdirməz, ən əsası sübhə və dünyanızın, düşüncələrinizin tam dəyişməsinə səbəb ola bilər. 

Bəlkə də dünyaya səhv tərəfdən baxmışam cümləsini hətta bir anlıq oxucuya belə düşündürə bilən bir güclü obrazı olan kitab düşünün. 2017nin bəxtinə düşən kitabı yay aylarında oxudum. Keçən ildə Alfred Adlerin Yaşamaq Sənəti kitabını da aldım. Amma oxumadım. Və bəlkə də heç vaxt oxumayacam. Seçimlərimiz bəzən məhz heç bir səbəbsiz olur ya da səbəbin kitaba dəxli olmur. 

Daniel Keyes in Elcernon üçün çiçəkləri-ni oxudum, çox lap çox bəyəndim və ən qəribəsi bu qədər çox bəyənməyim bitirməyim üçün səbəb ola bilmədi. Kitabları bəzən oxuyanda sanki məhz həyatımızın o anında oxuyaq deyə qarşımıza çıxıb, heç yazar da yazmayıb sadəcə haradansa məhz sən(biz ya da elə mən) o günlərini kimləsə söhbət, ya da bənzər kiçik həyat hekayələri ilə sənə, hisslərinə güzgü olan kitabı bitirmək bəzən düşündüyümüzdən çox daha çətin gəlir. Elcernonu bu ilə 2018ə keçən ilin hədiyyəsi kimi qəbul etdim. İnsanlar üçün əsl dəyərin nə olduğunu çox düşündüm və cavab heç də kitablar, öyrənərək böyüdüyümüz  reallıqların cavab olmayacağı kimi qarışıq cavablardan yenə suallar doğdu sualdan. Bir insan özü üçün belə tam bir sirdir, əminliklə arxasında dura biləcəyi çox az şey var. Zaman hər şeyi dəyişir. (insan buna daxil deyil o məhz dəyişimdən ən çox payını alandır.) Sonra SYML-Mr.Sandman mahnısını sevdim. Okean Elzi qrupunu özüm üçün kəşf etdim. Əslində bəlkə daha çox şey var amma, keçmiş nə qəribə şeydir ki, 1 il belə olsa 5il əvvəlki xatirələrlə birləşib bir bütün keçmiş olublar beynimdə artıq. Dəqiq olmağa çalışdığın zaman çox şeyi demirsən və çox düşünürsən. Bu il hamı kimi həm çox sevildim və həm də çox nifrət edilən oldum. Hamı üçün yaxşı anlayışının olmadığını özümə artıq qəbul etdirməkçün iri bir addım atdım. 

Ceron Devid Selincerdən Çovdarlıqda Uçurumdan Qoruyan kitabını oxudum. Kitab uzun müddətlik oxuyabilməmə problemi olan, vaxt azlığını bəhanə edə bilən mənim üçün çox tez təxminən 1həftəyə bitdi. Kitabda təmiz yeniyetmə oğlanı gördüm və ən sevdiyim isə adı oldu. Adı əsas obrazın təmizliyi göstərirdi, yalanların arxasında gizlənən saflıq vardı. Uşaq/yeniyetmə zəifliyi və acizliyini oxuanda hiss etdim. 17-18 yaş artıq böyümək deyil amma öz qərarlarını heç verə bilməmək də deyil, ikisinin arasında bir şeydir. Sonra tez Jose Saramago nun Korluq kitabını oxudum. O da sürətlə bitdi. 
Ölülərin yanından keçib onları görməmək insanların çoxdankı adətidir.(səh.361) 
Bilirsən biz hamımız hansı maddədən ibarətik- laqeydliklə alçaqllığın qarışığından. (səh.45)
Kitabdan mənə təsir edən cümlələri oxuduğum zaman seçmişdim. Bunlar da seçilmişlər içindən seçilənlər idi. Dünyada hər şey alış-verişdir ya mənası daha dərindir. -Cümləsi bəzən sizə də daha çox pulun açar olduğu yerdə düşündürücü gəlir mi?
Həyata bacardığımız qədər daha çox məna qatmalıyıq. İtməmkçün, ruhumuzu, düşüncələrimiz itirməməkçün. Bugünkü yazımı Cem Adrian sayəsində yazdım. Gecə Cem Adrian dinləyən insan necə düşüncələrlə yaza bilərsə,musiqinin təsiri ilə hansı ab-havayla, düşüncələrlə yaza bilərsə məhz elə də yazdım. 2017də Cem Adrian sevdim. Yazdığım anda isə Geçecek(Keçəcək), Gidemem (gedə bilmərəm) və Tut elimi (əlimi) mahnılarını dinlədim. ən azı bir cümlədə özünüzü tapdınızsa, ortaq cəhətimiz oldu deməkdir. 

Qış günbatımı kimi bir resm.Solğun ama rengarəng

Orijinaldan daha yaxşı Cover. Volume 1

Həmişə ilklər ən gözəl olmur.


  Biz həmişə orjinalların ən gözəli olduğunu düşünmüşük. İstər kitab baxımından, istər film və ya mahnı olsun. Ancaq bəzən bir mahnının coverini eşitdiyin zaman mahnıda orjinaldan fərqli, sanki tam başqa yeni bir şey tapırsan. Sanki orjinal olmasaydı, orjinalı eşitməsən, bu cover deyil deyəcəksənmiş kimi hiss etdirir. Cover mahnının orjinalını kölgədə belə qoya bilir. 
Bu cover üzərində işləyən insanların istedadından asılıdır. Orjinalı sevilən mahnını cover etmək xüsusi bacarıqdan əlavə həm də güclü duyumu və hissləri birləşdirib musiqini korlamadan dəyişməkdir, ona özündən nəsə qatmaqdır. Gəlin mənim sevdiyim mənə təsir etməyi bacaran mahnı coverlərini(kavrlar) və orjinallarını dinləyib müqayisə edək.
1.  İlk olaraq The NBHD( Neighbourhood-un qısa forması) dən bir cover seçdim. İlk dinlədiyim zaman cover olduğunu bilmirdim və öyrənən kimi orjinalını da axtarıb tapdım. Ancaq bu versiyanın yeri tam başqadır. Əslində The NBHD mahnının mashup  formasını yaradıb. Mashup- mahnıları birləşdirib yeni 1 şey yaratmaq. "Cry me a river/ Say my name" .  Destiny's child  qrupunun səsləndirdiyi versiyanı/"Say my name"  (Bilməyənlər üçün Destiny's Child qrupunun əsas ifaçısı Beyoncé olub və məhz bu qrupda məşhurlaşıb.)və Justin Timberlake-in "Cry me a river" mahnısını qarısdırıb yeni və sevdiyim bir mahnı çıxaran The NBHD qrupu həm də mənim kimi araşdırmağı sevən insanların bu iki mahnını xatırlaması və ya bu mahnıları da ilk dəfə üçün dinləməsinə şərait yaratdı. 

2. "Eyes, Nose, Lips" mahnısına Epik High-dan Tablo-nun cover/kavr-ı da mükəmməllər içindədir. Həm əsas versiyanı və həm də bu versiyanı dinləməyi məsləhət görürəm. Qeyd edim ki mahnının ifaçısı Bigbang qrupundan Taeyang-dır və Tablonun rep cover/kavr-ında da yenə Taeynag mahnını səsləndirir. 

3. Jeff Buckley "Calling you". Bu mahnı və Jeffin Cover-i haqda Jeff Buckley haqqında yazdığım yazını oxusanız məlumat ala biləcəksiniz.  

                                    

4. Mad World - Jasmine Thompson. Mahnının orjinal versiyasını Gary Jules ifa edib. Mən hər iki versiyanı da çox sevirəm. 

                                 

5. Wicked Games Charlotte Cardin. Mahnı XX əsrin mahnısıdır. Əsas ifaçısının adını bəlkə eşitməmisiniz ancaq bu mahnınıəminəm ki eşitmisiniz. Həm də məhz onun- Chris İsaak in ifasında eşitmisiniz. (İfaçının adını klikləyərək orjinalı dinləyin)

                           

6. Unlike Pluto - No Scrubs ft. Joanna Jones. Mahnının orjinalı yenə XX əsrin mahnısının cover-idir. Amerika qrupu TCL (mahnının orjinalı üçün qrupun adını klikləyin) No scrubs mahnısını eşitsəm açığı bəyənməzdim. Amma cover-i sevdim. 

Bu arada ən möhtəşəmi ən sona saxladım. Sona qədər dinləyin hər mahnını. 
7. Taka (One Ok Rock qrupunun solisti) - Hello. One Ok Rock mənim çox sevdiyim yapon rok qrupudur. One Ok Rock qrupuna şans vermək istəyən oxucu qrupun adına klikləyərək sevimli qrupum haqda məlumat və əsası ən sevdiyim mahnılarını dinləyin. 
Qrupun solisti Taka məşhur müğənni Adele-in Hello mahnısını çox gözəl oxuyub. 

8. Ən sona ən əfsanı mahnını saxladım. (təbii ki mənim üçün) Mahnını yaxşıca araşdırdığım zaman çox təəccüblənmişdim. Orjinal və indiki versiya arasında yeganə ortaq cəhət sanki mahnının sözləridir. Əvvəla qeyd edim ki Mr. Sandman- əsasən nağıllarda istifadə olunan sehrli obraz olub. Adının mənasında qumadam olmasının səbəbi isə gözə sehrli qum töküb insana şirin, sehrli yuxu verməsinə inanılmasıdır. Mahnının ilk versiyası  Vaughn Monroe tərəfindən ifa edilib. Ardınca eyni ildə  The Chordettes qrupu da ifa edib. (xüsusuilə bu versiyanı bəyənmirəm. Zövqlər müxtəlifdir ;)) Hər iki versiya üçün ifaçı/qrupun adını klikləyin.  Mahnının yaşı da az deyil. mahnı 1954-cü ilin mahnısıdır. Mənim adına uyğun sehrini hiss etdiyim versiyanı isə SYML ifa edib. 

Mahnını dinləyəndə real dünyanı unuduram. Belə hiss etdirə bilən musiqi çox azdır. Ən sevdiyim mahnını da sizilə bölüşdüm, daha nə istəyirsiz ki . Musiqidən zövq alın ;) 

Utopya

Yaxşı ilə pisin arasında.

   Siz çox eqoistsiniz. Dünyanın gözəl yer olduğunu düşünürsünüz. Siz nəyisə dəyişdiyinizi nəyisə yaxşılığa dəyişdiyinizi düşünürsünüz. Amma hardasa bir kənddə bəlkə də dünyanın ən ağıllı adamı doğulub ve o kənddə məktəb olmadığı üçün ömrünü adi kənd sakini kimi ordaca başa vuracaq. Bəlkə də sizin o çox sevdiyiniz ən sevdiyiniz müğənninin səsindən qat qat gözəl səsi olan insan hal hazırda tam fərqli bir işdə vaxt öldürür və biz o səsdən, o beyindən məhrum olmuşuq. Hardasa dünyanın ən gözəl qızı da var amma o heç vaxt gözəllik yarışmasına qatılmayıb. Boş verin gördükləriniz ƏNləri. Ən ağıllı olan, ya ən güclü olan yoxdur.  Sadəcə düzgün anda düzgün yerdə olan  o yerçün ən düzgün insan var. Onu da bacara bilsəniz. Və bəlkə də siz ömrünüzün sonuna kimi heç vaxt sizin üçün olan düzgün yeri tapa bilməyəcəksiniz. Bəlkə də problem düzgün anı tapa bilməməkdədir. 
Sizin 1 nəfərə kömək etdiyiniz an əslində 10 nəfər itir gedir. İtkinin qarşısını ala bilərsiniz? Ümumiyyətlə həqiqətən mi, siz insanların, istisnasız hər kəsin yaxşı yaşamağını istəyirsiniz?  Siz sadəcə bunu istəmirsiniz. Insanların çoxu digərlərinə həqiqətən yaxşılıq etmək istəmir, sadəcə bizdə vicdan adlı hiss var ve bunu sakitləşdirməsək yaşamaq daha çətinləşər. Insanların çoxu dilənçiyə çörək, ya pul verməklə az qala 1 anlıq Cənnəti görmüş kimi hiss edir ya da qəhrəman kimi.  Digər insan isə o anda öz insanlıq borcunu yerinə yetirmişdir. Başqa bir insan isə o zaman özünü daha hörmətli, özünə arxayın hiss edib. Hər halda sonra hami öz həyatına geri qayidir. O dilənçini heç vaxt orda görməmiş kimi öz işiylə məşğul olur. Bəs dilənçi? O hələ də ordadir. Siz özünüzü yaxşi hiss edəsiniz deyə o hər gün orda durub dilənir. Bunu düşünmək bəlkə də sizə xoş təsir belə edə bilər. Axi dünyanın sizin, məhz sizin etrafinizda dönməsi hissini bir anliq düşünəndə belə yaşadiğiniz o sevinc sizinçün əvəzolunmazdir. Tanımadığınız bir yana siz heç tanıdığınız neçə nəfərə işiniz düşdü deyə yox bütün səmimiyyətinizlə sadəcə necə olduğunu necə yaşadığını bilməkçün yazmısınız? 
Belə bir çin atalar sözü var: 1 insana 1 balıq ver və sən onu 1 günlük yedizdirdin. Ona balıq tutmağı öyrət, və onu bir ömür yedirmiş ol. ( ümidvaram çincə yazacağımı düşünmədiniz).
   
 Aclığın qarşısını almağa çalışmırsız. Siz sadəcə ərzaq yardımı edərək yaxşı insan ola bilərsiniz.Sizin etdiyiniz kömək deyil siz özünüzə kömək etmişdiniz bütün ömrünüz boyu yalnız özünüz üçün yaşamısınız. Əsl kömək, problemi tam kökündən aradan qaldırmaqdır. Nəticəsi sizə ziyan gətirsə belə yaxşılıq edə bilərsiniz? Hətta maddi ziyana (milyonluq bir ziyan düşünün) gətirib çıxaracaqsa belə, siyasətçün, media üçün, etrafda yaxşi ad qazanmaqçün yox sirf istədiyinizçün yaxşılıq edin. Çalışın yaxşı ilə pisin arasında gedib gəlməyin. Yaxşı olmağa çalışın bir də baxacaqsınız artıq yaxsı insansınız. Dünya nə gözəl yerdir, nə də pis. Dünya çox qəribədir və onu daha çətin yaşanacaq vəziyyətə gətirməmək üçün özünüzü dəyişin. Bu yazınını sonunda sizdə nə dəyişdi?

Sən

HƏR ŞEY SƏN'DƏN BAŞLAYIR.

  Suallara boğun bəzən özünüzü. Niyə? sualı həyatda ən çox haqqında düşündüyümüz sualdır, deyil mi? Gəlin başlayaq.

  Mən anlamıram. İnsanlar niyə bezmir. niyə eyni yerlərə gedirlər. Niyə həmişə harasa bağlı qalırlar. Niyə dəyişmirlər. Geyim və yemək üçün yaşayırıq. - bunu qəbul edin əvvəl. Sonra nə isə etmək haqqında düşünün. Əvvəl olduğunuz formanı qəbul etmək lazımdır. İnsanlar üçün necə də xoşdur, məqsədini övladına bağlamaq. Buna mən sadəcə bəhanə kimi baxıram. Ona verməyə çalışdığını əvvəl özün yaşamalısan. Bacararsan? Cəhd etmisən? Bu cümləni isə bu mənada daha dərindən anlamaq olur. 

Ya olduğunu kimi görün

Ya göründüyün kimi ol.

Mövlana.

Mən göründüyünüz kimi olmağınızı istəyərdim. Çünki haqqında danışdığınız özünüz  o qədər dürüstdür, mehribandır. Necə gözəl görünür sözlər o anlarda ağzından çıxanda, elə adam var kim olduğunu bilməsəm inanardım. Atın bu ikililiyin daşını. Yorğun olarsınız bəsdir hər şeyi cəmiyyətin, dünyanın, sistemin boynuna atdınız. Etməliyəm deyə bir şey yoxdur. Danışdığınız o cəmiyyət, dünya, sistem hər biriniz (hər birimiz) ilə bir bütün olub. Dəyişin. Danışmazdan əvvəl həmişə göründüyünüz kimi olduğunuza əmin olun. 

Bəzən və çox vaxt uşaq kimi olun. Təmiz və olmalı olduğumuz kimi. Dünya səni dəyişməsin. Çünki yolun ən sonunda anlayacaqsan ki, səni dəyişən dünya, ya nifrət etdiyin onlar deyil, SƏN və sənin SEÇİMlərindir. Daha yaxşı olmaq seçimlər arasında yoxdursa daha pis olmağı seçmə. Biz hamımız müəyyən mənada yaxşı insanıq və eyni zamanda pis insanıq. Bu cümlələr tək sənə, ya sizə ya mənə aid deyil. Bizim hamımıza aiddir. Şablonu sevmirəm, Ümidvaram şablon olmadı. fikirləriniz hər zaman maraqlıdır.

Bu arada, bu yazı üçün şəkil seçərkən, 13 Reasons Why- adlı serial diqqətimi çəkdi. Treyler maraqlı gəldi. Baxanlar fikir bildirsin ki, mən izləsəm haqqında burda yazı yaza bilim. Amma sadəcə seriala baxıb fikriniz dəyişməyin, yazının yazılma səbəbini düşünün. Uzun, yorucu işə qrafikinizə baxmayaraq düşünməyi unutmayın. Bizi robotdan fərqləndirən budur. Bu bacarığımızı inkişaf etdirək. Düşünməyi yadırğamayın. Özünüzə yaxşı baxın. Blogger dostlarımın yadında olmaq belə yazmaq üçün əla motivasiyadır. 

Mən kiməm.

MİM № Bir bloqqer özü haqqında yazarsa..

  Bu mimə özüm özümü mimlədim. Halbuki başqa 2 mim artıq çoxdandır yolumu gözləyir. Tezliklə onları da bitirəcəm. Bu mimi isə, Gözdənin yazısından həvəslənib yazmağa başladım və bir də baxdım ki, bir yazı ortaya gəldi. Gözdənin yazısı üçün kliklə. Aşağıdakı soundtrack də həmin yazıdan sonra dinlədiyim və dinləyərək yazdığım musiqidir. Dinləyərək oxuyun. Yazı uzun olsa da bu yazıda hər şeydən bir az olduğu üçün nəticədə çox şey öyrənib, müxtəlif mövzularda oxuyacağınız üçün sonda yazı sizi heç yormayacaq. 

  Əslində özüm haqqında kiməsə məlumat verməyi o qədər də sevmirəm. Sanki ən böyük sirmiş kimi və bunu hamıya deyirəmmiş kimi hiss edirəm. Kim olduğumla bağlı çox düşünürəm. Düşündükcə də saysız fikirlər içində qalıram. Təkcə özüm deyil, uzun-uzun bütün dünyadakı insanları, yaşamağı sevib-sevmədiklərini, dünyada yaşama səbəblərini düşünürəm. Bu zövq aldığım mövzulardandır. 

Uşaqlara qarşı qəribə bir sevgim var. Onlarla oynamağı sevirəm. Xüsusilə də yolda uşaq gördümsə bəzən onlarla oynamamaq üçün özümü güclə saxlayıram. Ya da anasından gizlicə məsələn əlinə toxunub tez elimi çəkirəm. Uşaq kimin etdiyini görmək üçün ki ətrafına baxır çox sevirəm o anı. Uşaqlar sevinc dolu olur. 
Və keçmiş hamı kimi mənə də doğma gəlir. Televizorun kəşf olunmadığı, klaviaturada deyil də qələmlə ağ vərəqə yazıldığı vaxt kimi təsəvvürümdə olan illər. Bəlkə də, tanıdığımız bütün doğma insanların, ən doğma insanların keçmişdən gəlməsi ilə başlayıb hər şey. Bizim üçün yaşadığımız ilk keçmiş-dünyaya gəldiyimiz andan, yanımızda olan ilk doğmalarımız bəlkə də bizə keçmişi sevdirib. Mənim heç vaxt həyatda tanımadığım, görmək şansımın olmadığı Jeff (haqqında oxuyub, onu dinləmək üçün adı klikləyin)-ə olan heyranlığım və ya Martin İden (haqqında oxumaq üçün adı klikləyin/tıklayın)ə olan sevgim də yəgin ki musiqi və ədəbiyyatdan əlavə həm də keçmişlə də bağlıdır.

Düşüncələrim qarışıq və çoxdur. Ancaq çoxdanışan heç deyiləm. Yəni, asanlıqla bir mövzudan digərinə sürətlə keçə bilərəm. Deyək ki, bir mövzudan danışdığım vaxt həmin mövzu ilə yenisi arasında mənim üçün bir xırda əlaqə var. Bu zaman birincini yarıda saxlayıb həvəslə digərinə keçirəm. Yəni mənə qulaq asanda diqqət çox vacibdir. :D Fikirlərimi tam və bütün olaraq çatdırmaq üçün tələsdiyim də olur. Bir nəfəsə həvəslə danışıb hər şeyi qarşımdakı insana çatdırmaq istədiyim anlar.

Məncə insanların öz simalarından əlavə daxili, ruhları da simalarında əks olunur. Danışıqları ilə, kimisi dərin fikrə daldığı zaman və ya ağladığı zaman qəlibi(kalıb, görünüşü) deyil də əsl özünü gördüyümüz vaxtını həmişə yadımızda saxlayırıq.

 Bu səbəbdən insanlar hər kəsə fərqli görünə bilər. 

Ümumilikdə dünyanı hamımızın eyni cür və eyni rəngdə gördüyümüzə inanmıram. Tam olaraq heç kim bunu sübut edə bilməz. Yaşıl rəng bəlkə də mənə görə bir az daha tünd başqasına görə daha açıq rəng görünür. Tam olaraq bunu necəsə sübut etməyin mümkün olduğunu düşünmürəm. 

Dostlar mənim üçün çox önəmlidir. Ancaq həm də dostlarıma qarşı qısqancam. Özümü haqlı da hesab edirəm. Mənim ən yaxın dostumun başqa bir insanla yaxın olduğunu görəndə və orada yoxamsa əlbəttə bu mənə yaxşı təsir etməz. Dostlarımı sevdiyim qədər yalnızlığı da sevirəm. Uşaqlıqdan tək oynamağı daha üstün tutmuşam. Yaşıdlarımla əlaqə qura bilməsəydim bu mənim üçün problemə çevrilməzdi. Çünki mənim artıq özümün xəyali dostlarım vardı. Dünya qəribədir. uşaqların öz-özünə danışması və oynaması normal qəbul olunduğu kimi, böyüklərin öz-özünə eyni şəkildə danışdığı görsək onu dəli, ən yaxşı halda psixoloji problemləri olan insan adlandırarıq. Uşaqlar dünyaya və dünyanın normal hesab olunan qaydalarına yad olduqları üçün bizdən daha azaddırlar. Onlar üçün hər şey yenidir. İstəmədiklərini, istədiklərini demək onlar üçün çətin deyil.

Məncə insan tənhalığı unutmamalıdır. Əsl özünlə üzləşib, onu, özünü tanımaq üçün yalnızlığı da sevməlisən. Bəzi şeylər tək ikən daha çox zövq verir. Kitab oxumaq, ya da musiqi dinləmək ola bilər. Ya da düşünmək, özün haqda yox, bütün dünya haqqında, normalda qəbul etdiyin şeylərin dərinliyini düşünmək. İnsanların necə bir varlıq olduğunu düşünmək. məncə, kitab oxuyanların içində bu cür düşüncələri olan insanlar da çoxdur. Kitab mənə daha çox insanı tanımağa, daha çox təcrübə qazanmağa imkan verir. 

Piano uşaqlıqdan ən çox sevdiyim musiqi alətidir. Həmişə pianino çalmaq istəmişəm. 
Hər pianino çalındığı anda gözümün önünə pianinonun  notlara uyğun dilləri gəlir (çalmağı bilirmişəm kimi hiss yaranır)və əllər, həm sürətli və həm də sakit qəribə ahənglə çalan əllər. 

Ümumilikdə musiqini çox sevirəm. Musiqi asanlıqla əhvalımı o an dəyişə bilər. Ən sevincli anımda dinləyəcəyim mahnının ilk notları artıq yetərlidir, bütünlüklə o andan sevincim kədərlə əvəz oluna da bilər. Kədər sadəcə hər hansı bir pis hadisə ilə əlaqəli olmaya da bilər. 

Bəzən hisslər heç nə ilə əlaqəli olmur. Səbəbsiz sevinc, səbəbsiz kədər düşür içimizə. Bütün ruhumuz bununla əhatə olunur. Məncə o ən təmiz hisslərdir. Saf, qatqısız . Bütün dünyadakı sizi və digərlərini unudub, musiqinin bir hissəsi olmaq. Musiqinin bir hissəsi kimi var olmaq-kimi qəribə duyğuları bəzən musiqi dinlədiyiniz zaman yaşayırsınızsa məncə axtardığınız musiqini, mahnını tapmısınız. 

Fiqurlu kankisürməni çox sevirəm. 
Musiqi, rəqs birlikdə xüsusilə də buz üstündə olması başqa bir incəlik qatır. Büzüstü kankini sevməyən insan təsəvvür etmirəm. 

Valentin günü üçün fanlarına etdiyi hədiyyə ;)

Fiqurlu kankisürmədə ən sevdiyim idmançı isə Yuzuru Hanyudur. İlk dəfə ictimai tv-də canlı Soçidən yayımlanan yarışları izlədiyim zaman Yuzurunun yıxıldığı an çox pis olmuşdum. Sonrakı iştirakçıların da yıxılmasını o qədər çox istəmişdim. Çünki belədə Yuzuru yaxşı yer tuta bilərdi. Yıxılmağına baxmayaraq heç nə olmamış kimi çıxışına davam etməsi isə xüsusilə mənim diqqətimi çəkmişdi. Nəhayət sonda qızıl medala layiq görüləndə isə çox təəccübləndim və sevindim. Yuzuru çox çətin tapşırıqları mükəmməl yerinə yetirir və artistizmi onda daha çox hiss edirəm. Həmin videonu izləyin.

Bundan əlavə balet sevməsəm də tək bir balerin qızın sakit ritmlərə uyğun və musiqisiz rəqsi məni çox cəlb edir. Musiqi o an olsa da çox sakit ritmlərlə olmalıdır.

Mən uşaqlıqdan Tom Və Cery (Tom & Jerry) kimi cizgi filmləri deyil, Digimon, Ay savaşçısı (Sailormoon) kimi cizgi filmləri daha çox sevirdim. İndi də fikrim dəyişməyib. 
Uşaqlıqlarından insanların sanki çox keçmişdəki yad insan kimi danışmaqlarını həmişə görəndə çox qəribə hislər kçeirirəm. Uşaqlıqdan bu səbəbdən insanın uşaqlıqdan böyüklüyə keçəndə dəyişdiyini düşünürdüm. Böyüməyə çox can atırdım. Böyüyəndə məndə nəyinsə dəyişəcəyini düşünürdüm. 

Ancaq hələ də o dəyişiklik, gözlədiyim sehirli dəyənək dəyməsi qədər fərqli bir şeyin yaşanacağı an gəlməyib. Anladım ki, böyüdüyün zaman heç nə dəyişmirmiş. Məcburi hamının keçdiyi bir dəyişiklik yoxmuş. İnsanlar istədiyi üçün dəyişirmiş. Mən ancaq uşaqlıqdakı məndən fərqləndiyimi düşünmürəm. Görünüş olaraq dəyişsəm də, hələ də çəkinməsəm saatlarla topla oynamaq, gizlən-qaç oynamaq hələ də mənim üçün əvəzolunmazdır. 



Rok musiqisini dinləməyi sevirəm. Ümumilikdə hər ölkənin mahnısını sınayıb dinləməyi sevirəm. Bu ayrı bir həyəcan verir. Türkiyə, Rusiya, Cənubi Koreya, Yaponiya, Çin, Norveç, Finlandiya və başqa ölkələrdən telefonumda hər gün dinlədiyim mahnılar var. 
Nəhayət mimi sona çatdıra bildim. Ancaq mən də tükəndim. Ümidvaram sevərək sonadək oxuyacaqsınız. Rəylərinizi (yorum, comment) yazmadan blogdan çıxmayın. Bu arada Mimi kimlərin edib kimlərin etmədiyini bilmirəm. Mənim kimi siz də mimi sevdinizə mimlənmiş sayılırsınız, yazın mən də oxuyum ;)

Gecikmiş 8 mart yazısı olsun.

Kim dəyişməlidir?.

  Bərabərlik bir birinin zəif və güclü tərəflərini bilib qəbul etməkdir. Bərabərlikdə bir tərəf digərinə görə özünü qurban verməli deyil. Bərabərlik birlik olmaqdır. Bərabərlik eyni zamanda bir-birinin ən güclü tərəfi olub onu müdafiə etmək və həm də ən zəif tərəfi olub həmin insanın ən çox incitməkdən qorxduğu və sevdiyi tərəf olmaqdır. Qadın və kişi bərabərliyini mən məhz bu cür görürəm. Əslində isə görmək yox, daha çox belə düşünürəm. 

Dünyada qadınlar üçün və uşaqlar üçün gün var. Demək olar ki, bütün dünya ölkələri tərəfindən ən çox da bu günlər qəbul olunub. Səbəb isə məhz qadın və uşaqların müdafiəyə daha çox ehtiyacı olduğu bir dünyada yaşamağımızdır. 
Kişilərə görə qadının yeri mətbəxdir. bunu nə cür izah etmələrindən asılı olmayaraq. Və yenə də kişilər məhz belə deyir: Kişilər qadınlardan daha ağıllıdır, üstündür. Hər sahədə demək olar ki, kişilər qadınlardan daha irəlidədir. Alimlərin, cərrahların, məşhur dedektiv yazarlarının, prezidentlərin çoxu da məhz buna görə qadın deyil. - Əslində biz bunun səbəbini də yaxşı bilirik. Ailə qadınların arzularından uzaqlaşmasına səbəb olur. Ancaq belə olmaya da bilər. Ailə qadına da kişiyə olduğu kimi arxa, dayaq olmalıdır. 

Gələcəkdəki seçimlərində qadın da kişiyə (qadın tərəfdən) olduğu kimi inam və ümid verən birinin onun yanında olduğunu hiss etməlidir. Evdən işə gələndə yeməyin, çayın hazır stolun üstündə olmağı isə təəssüf ki, bütün dünya kişilərinin çoxunun istədiyi qadın obrazında cəmləşir. Qadınların nə düşündüyü isə  bəzən o qədər də maraqlı olmur. Məncə isə ən pisi məhz eyni cür düşünən qadınların olmasıdır. Ən çox da həyatda ikinci olmağı, arxa planda qalmağı qadınlara xas bir şey kimi qəbul edən qadınlar bunu daha çox qoruyur. Çünki, uşaqlara tərbiyə verən dünyanın hər yerində daha çox onlara təsir göstərə bilən elə qadınlardır. Hələ uşaqlıqdan fərqli böyüdülür.

Niyəsə qadının başı həmişə aşağı olmalıdır. Niyəsə qadın çox danışmamalıdır. Qadının kariyerası ailəsi və övladlarına yaxşı baxmasıdır deyən insanlar da az deyil. Kariyera dalınca gedən qadın mütləq ailə və iş arasında seçim etməli olacaq deyə düşünənlər də çoxdur. Ancaq qadın hər ikisinin öhdəsindən uğurla gələ bilir. Mənim üçün kişi və ya qadın olmaq üstünlük deyil. Sənin uğuruna inanan tək bir insan belə olsa sən o işi bacaracaqsan. Sadəcə bütün cəmiyyətə, inamsız insanlara qarşı tək olmadığını bilmək belə yetər.

Ədalətli olun. Hər birinizə eyni. Ən azı böyüyüb, Mikey nin heç bir yaxşı səbəbsiz daha çox alacağı vaxta qədər..

Bəzən adətdir və ya belə görmüşük böyüklərimizdən deyilir. Bu söz çox vaxt istəmədiyiniz biri olmağa sizi məcbur edə bilər. (qadın və ya kişi olmağınızdan asılı olmayaraq) Adət ənənələr deyirik, ancaq tam olaraq bunlar da nə vaxtsa ilk olaraq bir insan tərəfindən qəbul olunub, düşünülüb. Və heç də bütün adətlər eyni və xüsusilə də müdrik insanlar tərəfindən düşünülmüşdür deyə bilmərik. 

Dünyada bütün yaşlılar ağıllı və müdrik deyil. Gənclikdə o insanın necə yaşadığını və dünyadan nə götürdüyünü bilmirik. Çünki necə insan olmağından asılı olmayaraq hamı yaşlanır. Burada əsas demək istədiyim odur ki, biz keçmişimizə hörmət edib, tarix və adət ənənələrimizi sevməliyik. Ancaq necə ki inkişaf adı altında bizim olan adət-ənənələrimizi, tariximizi silmək fikrimiz yoxdur. Eləcə də sadəcə insanlıq üçün gerilik olan adət adını sonradan almış yazılmamış bəzi qanunları da qəbul etməyək. Hələ də az da olsa qızların oxumağının yararsız olduğunu, oxuyan qızın yaxşı ailə qadını ola bilməyəcəyini deyən insanlar tapa bilərik. Bu cür insanların yalnız bizim ölkədə olduğunu düşünməyin. Dünyanın hər yerində belə insanlar var. Biz onları dəyişə bilərik.

Kişilər feminizmi məhz belə təsəvvür edir.

Feminizm isə nədənsə çox insanların və xüsusilə də oğlanların/kişilərin sevmədiyi bir kəlmədir. Halbuki feminizm qadınların kişilərdən üstün olduğu bir cəmiyyət uğrunda mübarizə aparmır. Sadəcə feminizm qadın hüquqlarının tapdalanmasına qarşıdır.

Eyni işə görə kişinin daha çox maaş almalı olduğunu da düşünənlər yetərincə çoxdur. Səbəbi isə kişinin ailə dolandırmasıdır. Sanki qadının ailəsi yoxdur. Ailəyə kimin çox pul gətirməsi əsl ailədə önəmsizdir! Əgər daha çox pul qazandığınız üçün həmin pulu xərcləmək üçün daha çox haqqınız olduğunu, ya da daha çox söz haqqına sahib olduğunu düşünürsünüzsə siz hələ tam ailə deyilsiniz.  Aşağıdakı əsl bərabərlik haqqındakı cümlə və şəkli həmin anda həmişə xatırlasaz da daha yaxşı olar. 


Bərabərlik hamıya eyni qədər qayğı, kömək deyil. Əsl bərabərlik hamıya uğurlu ola biləcəyi qədər eyni şeydən verilməsidir. 



Cəmiyyət bu kimi problemlərin başlıca dayaq nöqtəsidir. Buna gündəlik həyatda ən çox işlədilən sözləri belə aid edə bilərik. Məsələn: Kişi kimi sözünün üstündə durmaq. Kişi kimi sözün düzünü demək. Ancaq qadın kimi sözünün üstündə durmaq deyilən bir söz yoxdur. Ümumilikdə isə xarakter insanların qadın və ya kişi olmalarına görə dəyişmir. Yəni yetərincə çox dürüst qadınların varlığından danışmasaq da çoxunuz belə insanları tanıyırsınız. 

Kariyera baxımından da təəssüf ki, qadınlar geridə qalır. Üstünlük həmişə işə götürüləndə kişilərə verilir. Çünki, qadınların uşaq dünyaya gətirmək, uşaq baxmaq kimi məsuliyyətləri var, hansı ki iş yeri üçün bu sadəcə lüzumsuz tətillər və boşa axan pul deməkdir. Artıq bu problem də nisbətən həll olmaqdadır. Məncə kişilərə də atalıq məzuniyyəti verilməsi vəziyyəti daha yaxşı edə bilər. 

Doğrudan da yaxşı kariyera- bərabər imkanda işçi

Əlbəttə, əgər bu məzuniyyətdə analara kömək etsələr. Ümumilikdə həmişə işdə kişilər, qadınlara nisbətən daha tez kariyerada qalxa bilir. Qadın və kişi arasında seçim həmişə kişinin xeyrinə baş verir.

Əslində isə bu həm də kişiləri də, qadınları da müxtəlif yük altına salır. Kişilər də müxtəlif peşələri seçəndə əslində qadınlar kimi problem yaşayır. Çünki peşələr də qadın və kişi işi olaraq artıq ayrılıb. Kişilər evdə qadına kömək edirsə belə, onu dostları məsxərəyə qoyub, qadından qorxduğunu deyirlər. Heç bir kişi köməyə ehtiyacı olduğunu açıq deyə bilmir. Xüsusilə də qadından kömək istəmək kişi üçün ən dəhşətli hal olar. Kişilərin nəyisə bilməyib qadından soruşduğu halla həyatda neçə dəfə rastlaşmısınız?-Məncə çox olmaz.


"Mən qadın kimi geyinməkdən utanmıram, çünki mən qadın olmağın utanc olduğunu düşünmürəm."- İggy Pop

Dünyaya baxışınızı dəyişin. Sizə sadəcə düzgün kimi gələn bəzi şeyləri heç vaxt sorğulamadığınızın fərqinə varacaqsınız. Haqqında düşündüyünüz zaman isə mənasız olmasına baxmayaraq necə qorunan bir fikir olduğunu görəcəksiniz. İnsanlığın ən güclü silahı elm və inamdır.-imza MƏN.