Sofar Baku concert/Sofar Bakı konserti

Musiqi..

Həmin gündən xatirə şəkil.

Yayın sonunu məhz Sofar Bakı konserti ilə yekunlaşdırmaq- Bunu çox sevdim. Əslində Sofar haqqında elə ilk yazımda həm Sofarın öz tarixçəsi haqqında kiçik məlumat yazmaq, həm də Sofar Bakının son konserti barəsində və həmin konsertdən necə zövq aldığımı sizinlə paylaşmaq istəmişdim. Ancaq özlüyündə bir cümləyə belə güclə sığan məlumat və hisslərimi 1cə yazıya sığdırmaq çətin olardı. Sofar Bakıya əvvəllər heç vaxt dinləyici olmaq üçün qeydiyyatdan keçmirdim. Düşünürdüm ki, şansım gətirməz. Əvvəlki yazımı oxumusunuzsa dinləyicilərin təsadüfi yolla seçildiyini bilirsiniz (oxumayanlar geriyə qayıdıb əsas səhifədən oxuyub gəlsə çox mu şey istədim?) 

SofarBaku-dan həmin o mail.

25 avqust- konsertdən 1 gün əvvəl həmin mail(meyl) gəldi. İlk görəndə inanmadım və SofarBaku instaqram səhifəsinə baxdım. Orda mail-lərinizi yoxlayın mesajını gördüm və əla. Seçilən dinləyicilərə aşağıdakı kimi bir mesaj gəlir. Konsertin yeri, performerlər bir gün əvvəldən və yalnız seçilən dinləyicilərə mail-də göndərilir. Çıxış 5 performer seçilib ki, bu da konsertin uzun olacağı demək idi. Konsertin məkanı isə Lunapark idi. Lunaparkda yere salınmış palazların üstündə oturub canlı musiqi dinləmək mənim üçün unudulmaz xatirə olaraq qalacaq. Konsertdə özümə səhnəyə yaxın yer seçdim, çünki qarşıda kiminsə söhbəti və sair. mənimlə səhnə və musiqi arasına girsin istəmirdim. 
Beləliklə konsert mail-də qeyd olunduğu kimi Vedad-ın çıxışı ilə başladı. İfaçı özü arada zarafatlar edərək, dinləyicilərin əhvalını musiqiyə hazırladı. Ümumilikdə yaxşı danışmağı bacaran, özünəinamlı insan təəssüratı bağışladı. İlk olaraq xalq mahnımız "Sarı gəlin"-i ifa etdi. Bu mahnını məncə sevməyən yoxdur. Sonra ifaçı dünyasını dəyişən xalasına mahnı həsr edib ifa etdi. Daha sonra oxuduğu mahnıları da müğənnin youtube kanalından bura əlavə edirəm.

Son olaraq isə müğənni Nigar ilə duet oxudular. Bu da maraqlı mahnı idi. Mən bəyəndim. Açığı bir az ifaçılardan Nigarın səsində ya ifasında izah edə bilmədiyim əksiklik hiss edirəm. Bu fikir xüsusilə mahnının əvvəllərində olur, sonlarına doğqu sanki hər şey normaldır. Hər halda bu mənim şəxsi fikrimdir. Vedad-da isə özünün də dediyi kimi Müslüm Maqomayev sənətindən bəhrələnib. Bundan əlavə mən ilk gördüyüm və səsini eşitdiyim andan nədənsə ağlıma Marilyn Manson gəldi. 

Bu çıxışdan sonra isə son zamanlar xüsusilə "Ey Gözəl" mahnısı ilə seçilən qrup The Half -ın sırası idi. 

Əvvəlcə qrupun məhz bu mahnısını çox sevdiyimi qeyd etməliyəm. Klip olaraq isə qrup keçən əsrin sonlarından çox maraqlı filmdən kadrları seçiblər. Mahnını daha uğurlu edən səbəblərdən biri də düşünürəm ki, məhz bu seçimdir. Klipi unutmaq məncə mümkün olmayacaq. 

konsertdən çəkdiyim şəkillərdən biri.

Təəssüf ki konsertdən daha çox şəkil çəkə bilmədim. Daha çox canlı musiqi dinləməklə məşğul idim. The Half rock (rok) qrupunun digər mahnılarını da canlı dinlədik. Yenə də canlı ifanı Sofar bakı-nın öz youtube kanallarına yerləşdirəcəkləri günü gözləyək. Canlı çıxışda qrupun bütün mahnılarını sevdim. Ümumilikdə həmin konsertdən bütün çıxışları Sofar Bakı-nın youtube kanalında paylaşmasını gözləyirəm. Həmin günü və musiqidən  zövq aldığım anları yenidən hiss etmək xoş olardı. Aşağıfakı paylaşdığım mahnının- "Neyniyim Qardaş"- canlı ifasını daha çox bəyəndim.

Digər mahnı "Sərxoş Qadın" mahnısı daha çox ilk notlarından kədər hiss etdirən gözəl mahnıdır. 

Təbii olaraq qrupun ən son və ən sevilən mahnısını sona saxladım. Qrupun son ifa etdiyi mahnı həm də onları tanımayanlara da tanıdan bir mahnıdır. Əvvəlcədən haqqında qeyd etdiyim "Ey Gözəl" mahnısıdır.  "Babamızın babasının babası" filmini izləməyən varsa məncə izləsin. 

The half qrupu konsertə bir rock konserti havası qatmışdı. Belə ki sakitcə oturub dinlədiyim konsertin yarısında artıq ayaqüstə idik. Tam da rock dinləyicisi və rock konserti kimi. 
The Half-dan sonra isə "East or West" qrupu çıxış etdi. Bu qrup daha çox milli və xarici mahnıları mix-i  və ya xarici populyar mahnıların milli alətlərimizlə ifası ilə seçilir. 
Konsert haqqında daha çox yazmaq istərdim amma təəssüf ki, saat 9-10 radələrində artıq yolu nəzərə alıb, konsert yerini tərk etməli oldum. Fikrimsə sonra çıxış edəcək "Ahmedovski trio" (qrupu dinləmək üçün adına klikləmək yetər)  və "Free from Four" qruplarında qaldı. Gözəl mahnı, qrup, konsert vaxtı musiqiylə bağlı hər cür fikrinizi, məlumatınızı bölüşün. Rəylər (comment/yorum) bölməsi bunun üçündür. Sona qədər oxuduğunuz üçün təşəkkür edirəm.

Sofar Sounds

Sofar Baku.

Arzuladığım konsert.

  İnsanları o qədər müxtəlif səbəblərdən bölürük ki, bunlardan biri də konsert və musiqiyə olan münasibətləridir. Bəzi insanlar konsert zaman ucadan mahnını ifaçı ilə oxumağı, dostları ilə musiqi haqqında dinləyərkən söhbət etməyi sevir. Ancaq digərləri musiqi başladığı andan sadəcə dinləmək və o an sadəcə musiqini düşünmək, yanında kimin olduğunu belə düşünmədən məhz həmin an yalnız musiqidən zövq  almağa üstünlük verir. Məncə artıq 2. tip insan olduğumu təxmin etdiniz. Sofar məhz belə insanlar üçündür. SOFAR- Songs From A Room. (Bir Otaqdan Gələn Mahnılar)

  Qısaca yaranma tarixinə baxsaq: 2009-cu il Londonda Rocky Start, Rafe Offer, Dave Alexander (Roki Start, Reyf Ofə, Deyv Aleksandr) tərəfindən qurulub. Onlar bir Friendly Fires konsertində ucadan danışanlar, içki şüşələrinin bir-birinə vurulma səsi və insanların mobil telefonlarına baxmalarından qıcıqlanıb və narahat olublar. Bundan sonra ilk Sofar konserti baş tutub. İlk olaraq özləri Aleksnadrın Londondakı mənzilində 5 mahnı ifa edib. Dinləyicilər isə yalnız yaxın 8 dost olub. Ancaq 2. konsertə daha çox insan gəlib. Sofar əsasən ağızdan ağıza məhşurlaşıb. 

Artıq Sofar 400-dən çox şəhərdə keçirilir. Sofarı fərqləndirən əsas bir neçə səbəb var. Bura gələn ifaçılar, qruplar əsasən elə həmin vaxtlar elə də məhşur olmur. İnsanları daha çox cəzb edən isə konsertin yeri və çıxış edəcək performerlərin adının yalnız 1gün əvvəl elan olunmasıdır. Konsertdə iştirak üçün isə siz Sofar-ın rəsmi saytından qeydiyyatdan keçməlisiniz. Ancaq bu kifayət deyil. Bundan sonrası bir az şans işidir. Belə ki qeydiyyatdan keçənlər arasından təsadüfi yolla konsertdə iştirak edəcək şəxslərə elektron poçt ünvanlarına (mail) seçildikləri, konsertin yeri və performerlərin adı olan mesaj gəlir. Konsertlərin təşkilində iştirak edənlər əsasən könüllülər olur. Konsert əsasən ödənişli olur. Bu ödəniş isə konsertin keçirilməsi (baş tutması) üçün xərclənir. Sofar UK(Birləşmiş Krallıq) və İrlandiyada konsertlərində bəzi məhşur, sevilən ifaçıların çıxışı da baş tutub. Bunlara James Bay, Hozier, Emeli Sandé, Will Young, Tom Odell, Shura, Benjamin Clementine, aktyor Robert Pattinson, Wolf Alice, Bastille və Lianne La Havas aiddir. Yazdıqlarım arasında xüsusilə James Bay, Hozier (hər 2 müğənninin Sofar çıxışlarını dinləmək üçün sadəcə adlarına klikləmək yetər) , Tom Odell dinləyən və sevən biri olaraq həmin konsertlərin necə gözəl olduğunu təsəvvür edə bilirəm. Əsasən konsertlərdə dinləyici normal konsertdəkindən az olur. İnsanda sanki dostlarıyla canlı musiqi dinlədiyi doğma bir yerdəymiş kimi bir hiss yaşadır. Sofar konsertləri ayda ən azı 1dəfə keçirilir. Sofar konsertlərini fərqli edən həm də konsertin keçirilmə yeridir. Belə ki, konsert ağlınıza gələn hər yerdə keçirilə bilir. Bu kiçik bir otaq, hansısa evin damı və ya adi bir geyim magazası belə ola bilər. Sonra konsertlər Sofar-ın youtube kanalına yerləşdirilir. Bu da o deməkdir ki, siz müxtəlif şəhərlərdən heç tanımadığınız bəlkə də, en sevdiyiniz olacaq ifaçını dinləmə imkanına sahibsiniz. 
SofarBaku/ Sofar Bakı. 2016-cı ildən fəaliyyət göstərir. Sofar Bakının rəhbəri Rəşad Nəzərlidir. 

Sofarın rəsmi vebsaytı: https://www.sofarsounds.com 
Rəsmi instaqram səhifəsi və hər şəhərin rəsmi Sofar instaqram hesabı mövcuddur. 
Növbəti yazım SofarBakı-nın son konserti haqda olacaq. Həmin konsertdə mən də dinləyici idim. Buna görə də xüsusilə fikirlərimi məhz o yazıda sizinlə bölüəşəcəm.
Sofar ifaçılarını diqqətlə dinləyin. Kim bilir gələcəkdə nə baş verəcək. Bəziləri xatirələrə çevrilir, Bəziləri əfsanəyə.

HOOVERPHONIC

Yalnız gözəl musiqi başqa heç nə.

Qrup 1995-ci ildə Belçikada yaranıb. Qrup yalnız 2000-ci illərdə məşhur ola bilib. Qrupun ilkin adı Hoover olub. Ancaq sonradan  eyni adda qrup artıq vardı deyə və eyni adda tozsoran şirkəti olduğuna görə, adla bağlı yaranabiləcək hər hansı rəsmi problemin qarşısını almaq üçün qrupun adını Hooverphonic olaraq dəyişiblər. 
Sizə daha qəribə bir məlumatı yazım, belə ki əslində qrupda solo ifaçı qrupdan çıxdığı zaman qrupların çoxu üçün bu son deməkdir. Bu qrupda isə belə deyil. Qrupda yalnız dəyişməz qalan 2 üzv var:

• Alex Callier – bas gitar, programming (1995–indiyə qədər)
• Raymond Geertz – əsas gitara (1995–indiyə qədər)

Keçmiş qrup üzvləri

• Esther Lybeert – əsas vokal(1995–1996)
• Frank Duchêne – keyboards (tuşla çalınan alətləri çalan şəxs. məs. piano və sair. (1995–1998) (qeyd. Keyboards- əgər bu sözün tərcüməsini düzgün verə bilmədiyimi düşünən musiqi biliyi olan biri varsa daha dolğun tərcüməni rəy olaraq qeyd edərsə şad olaram.
• Liesje Sadonius – əsas vokal (1996–1997)
• Kyoko Bartsoen – əsas vokal (1997)
• Geike Arnaert – əsas vokal (1997–2008)
• Noémie Wolfs – əsas vokal (2010–2015)
• Luka Cruysberghs – əsas vokal (2018–hazırda/ indiyə qədər)

Qrupun "2Wicky" adlı mahnısı Bernardo Bertolucci-nin 1996-cı ildə çəkdiyi  " Stealing Beauty"/Gözəlliyi oğurlamaq adlı filmində, çoxunuzun bildiyi " I Know What You Did Last Summer / Mən sizin keçən yay nə etdiyinizi bilirəm" adlı filmdə və Heights adlı filmdə soundtrack kimi istifadə olunub. 

Qrupun belə çox solist dəyişməsinə görə qrupun dinləyiciləri də sevdikləri solistə görə fərqlənir. Əksəriyyət isə Geike A. və Noémie W. məhz bu 2 əsas vokalistlərə görə qrupu sevir. Qrupu Noémie Wolfs ilə işləyərkən əvvəlki mahnıları fərqli tərzdə yenidən təqdim edib. Bu da dinləyiciyə müqayisə fürsəti verir. 

Mən qrupu Noémie Wolfs-un əsas solist olduğu mahnılarıyla tanıyıb, bəyənmişəm. Bəyənmək sadəcə adi söz gələ bilər. Bəzən hamımızda olur. Təsadüfən çox gözəl mahnı qarşına çıxır. Bundan sonra isə həmin qrupun başqa belə mahnısını tapmısansa özünü çox sirli, gözəl və gizli bir şey tapmış kimi hiss edirsən. 

Geike Arnaert-in solistli zamanı. 

Qrupun öz yaradıcılığının zirvəsini yaşadığı isə mənə görə 2012-ci ildə baş tutmuş  Koningin Elisabethzaal- dakı (Antverpendə yerləşir) konsertləridir. Böyük orkestrın müşaət etdiyi konsert ağ-qara rənglərdə lentə alınıb. Bu isə konsertə bir başqa rəng qatıb. Mahnıların da həmin ab-havaya uyğunluğu ilə ortaya çox gözəl bir iş çıxır. Sadəcə təəssüflənirəm ki, bu konserti canlı izləyə bilməmişəm. Noémie Wolfs-un qrupdan qarşılıqlı razılaşma ilə qrupu t ərk etdiyi üçün bir də belə bir konserti eyni zövqlə izləmək mümkün olmayacaq. Sizinlə həmin konsertdən yalnız ən sevdiyim mahnılar olan videolarını paylaşacam. Ağ-qara filmə baxmış kimi hiss edəcəksiniz.
Qrupu ilk kəşfim məhz "Mad about you" mahnısı ilə oldu. Sonra mahnının Geike Arnaert-nın ifasında da dinlədim. Hər iki ifa və oxu tərzi tam fərqlidir. Hər ikisi də özlüyündə çox gözəl alınıb. ilk olaraq Geikü A. nın ifasını dinləyək.

Qeyd edim ki, klip də fərqlidir. "Amalfi" mahnısını bəyənirəm. Çox pozitiv və tez yadda qalan mahnıdır. 

 Aşağıdakı isə "Mad about you" mahnısının Noémie Wolfs-nın ifasında olan versiyadır.

Noémie Wolfs, bu qadının səsini ifa tərzini çox bəyənirəm. Səsində sanki fərqli və sevdiyim bir cazibə var. "Eden" mahnısını da mütləq dinləyin. "Eden" mahnısını da ilk olaraq Geike ifa edib və klipi belə var. (Klipi izləmək üçün rəngli yazını klikləyin). Bu dəfə ilk ifa tərzi ilə elə də çox fərq yoxdur. 

 "2Wicky"- bu mahnı bu qədər filmlərə soundtrac olursa, deməli onu siz də dinləməlisiniz. 1996-cı ilin mahnısını da beləcə dinləmiş olacaqsınız. Bu mahnının da ilkin versiyası fərqlidir. Klipi də fərqli və maraqlıdır. Təbii ki mən yenə hansı versiyanı sevdiyimi deməyə ehtiyac duymuram. Tam bir canlı dinləniləsi mahnıdır.   (ilkin versiyanı dinləmək və klipini izləmək üçün mahnının adını klikləyin)

Hooverphonic qrupu 2018-ci ildə öz yeni solistini də təqdim edib. Luka Cruysberghs The voice of Vlaanderen yarışmasının qalibidir. Niyə The voice of Belgium yox? Çünki Belçikada 2 Voice proqramı var. Luka-nın 18 yaşı var. Mən Lukanın solist olduğu qrupun yeni "Romantic" mahnısını dinlədim Mahnıda Hooverphonic havası hiss olunur. Mahnını bəyəndim. Mahnını dinləmək üçün mahnının adını klikləyin.

 Ancaq Lukanın ifasında "Mad about you" mahnısını heç bəyənmədim. Mahnın sehri onun ifasında sanki itmişdi. 
Hooverphonic fərqli təzriylə bəyəndiyim qrupdu. Əgər siz də qrupu bəyəndinizsə sizdən istəyim mahnını çox adamla paylaşmayın. Mən gözəl mahnıların heç də hamı tərəfindən bilinməyini və dinlənilməsini sevmirəm. Çünki bu mənə əlində hansı dəyərdə bir şey olduğunu bilməyən insana çox dəyərli nəsə vermək kimi gəlir. Okean Elzy- Obiymy mahnısı kimi. Bu mahnını indi bu tərz mahnılardan tamamilə uzaq olan insanların belə dinlədiyi görmək məni heç də sevindirmir. Mən bir mahnını daha az insanın bildiyini, dinlədiyini biləndə mahnı mənə daha çox hamının yox məhz anlayanın dinlədiyi üçün daha dəyərli xəzinə kimi gəlir.( Mahnıya neçə milyon izlənmə olmasından asılı olmayaraq ətrafınızda az insanın dinlədiyini bilmək- məhz bunu nəzərdə tuturam) Sizin də belə mahnılarınız və ya qrup varsa rəy bölməsinə adını yazsanız böyük maraqla dinləyərə. Fikrinizi mənimlə bölüşün, onlar dəyərlidir. 

Cem Adrian dinləyərək yazdım.

Keçən il nə qoyub keçdi

Resme baxanda qapıdan keçib çıxmaq istədiniz ya durub pəncərədən izləmək?

2017ni heç sevmədim. Uzun-uzun ədəbiyyat yaradıb, acı hekayələr danışmaq heç istəmirəm. Nə o məni sevə bildi, nə mən onu. Qarşılıqlı anlaşdıq 2018ə keçdik deyək. Yarı zarafat yarı ciddi. Bu il vaxt yoxluğunu daha çox problem edə bildim özümə. Dorian Greyin portreti kitabı ilə əslində günahın necə şirin ola bildiyini sadəcə oxumadım, hiss etdim. Ağıllı insan seçilmiş cümlələrlə sadəcə 10 dəqiqədə belə günahı sizə sadəcə sevdirməz, ən əsası sübhə və dünyanızın, düşüncələrinizin tam dəyişməsinə səbəb ola bilər. 

Bəlkə də dünyaya səhv tərəfdən baxmışam cümləsini hətta bir anlıq oxucuya belə düşündürə bilən bir güclü obrazı olan kitab düşünün. 2017nin bəxtinə düşən kitabı yay aylarında oxudum. Keçən ildə Alfred Adlerin Yaşamaq Sənəti kitabını da aldım. Amma oxumadım. Və bəlkə də heç vaxt oxumayacam. Seçimlərimiz bəzən məhz heç bir səbəbsiz olur ya da səbəbin kitaba dəxli olmur. 

Daniel Keyes in Elcernon üçün çiçəkləri-ni oxudum, çox lap çox bəyəndim və ən qəribəsi bu qədər çox bəyənməyim bitirməyim üçün səbəb ola bilmədi. Kitabları bəzən oxuyanda sanki məhz həyatımızın o anında oxuyaq deyə qarşımıza çıxıb, heç yazar da yazmayıb sadəcə haradansa məhz sən(biz ya da elə mən) o günlərini kimləsə söhbət, ya da bənzər kiçik həyat hekayələri ilə sənə, hisslərinə güzgü olan kitabı bitirmək bəzən düşündüyümüzdən çox daha çətin gəlir. Elcernonu bu ilə 2018ə keçən ilin hədiyyəsi kimi qəbul etdim. İnsanlar üçün əsl dəyərin nə olduğunu çox düşündüm və cavab heç də kitablar, öyrənərək böyüdüyümüz  reallıqların cavab olmayacağı kimi qarışıq cavablardan yenə suallar doğdu sualdan. Bir insan özü üçün belə tam bir sirdir, əminliklə arxasında dura biləcəyi çox az şey var. Zaman hər şeyi dəyişir. (insan buna daxil deyil o məhz dəyişimdən ən çox payını alandır.) Sonra SYML-Mr.Sandman mahnısını sevdim. Okean Elzi qrupunu özüm üçün kəşf etdim. Əslində bəlkə daha çox şey var amma, keçmiş nə qəribə şeydir ki, 1 il belə olsa 5il əvvəlki xatirələrlə birləşib bir bütün keçmiş olublar beynimdə artıq. Dəqiq olmağa çalışdığın zaman çox şeyi demirsən və çox düşünürsən. Bu il hamı kimi həm çox sevildim və həm də çox nifrət edilən oldum. Hamı üçün yaxşı anlayışının olmadığını özümə artıq qəbul etdirməkçün iri bir addım atdım. 

Ceron Devid Selincerdən Çovdarlıqda Uçurumdan Qoruyan kitabını oxudum. Kitab uzun müddətlik oxuyabilməmə problemi olan, vaxt azlığını bəhanə edə bilən mənim üçün çox tez təxminən 1həftəyə bitdi. Kitabda təmiz yeniyetmə oğlanı gördüm və ən sevdiyim isə adı oldu. Adı əsas obrazın təmizliyi göstərirdi, yalanların arxasında gizlənən saflıq vardı. Uşaq/yeniyetmə zəifliyi və acizliyini oxuanda hiss etdim. 17-18 yaş artıq böyümək deyil amma öz qərarlarını heç verə bilməmək də deyil, ikisinin arasında bir şeydir. Sonra tez Jose Saramago nun Korluq kitabını oxudum. O da sürətlə bitdi. 
Ölülərin yanından keçib onları görməmək insanların çoxdankı adətidir.(səh.361) 
Bilirsən biz hamımız hansı maddədən ibarətik- laqeydliklə alçaqllığın qarışığından. (səh.45)
Kitabdan mənə təsir edən cümlələri oxuduğum zaman seçmişdim. Bunlar da seçilmişlər içindən seçilənlər idi. Dünyada hər şey alış-verişdir ya mənası daha dərindir. -Cümləsi bəzən sizə də daha çox pulun açar olduğu yerdə düşündürücü gəlir mi?
Həyata bacardığımız qədər daha çox məna qatmalıyıq. İtməmkçün, ruhumuzu, düşüncələrimiz itirməməkçün. Bugünkü yazımı Cem Adrian sayəsində yazdım. Gecə Cem Adrian dinləyən insan necə düşüncələrlə yaza bilərsə,musiqinin təsiri ilə hansı ab-havayla, düşüncələrlə yaza bilərsə məhz elə də yazdım. 2017də Cem Adrian sevdim. Yazdığım anda isə Geçecek(Keçəcək), Gidemem (gedə bilmərəm) və Tut elimi (əlimi) mahnılarını dinlədim. ən azı bir cümlədə özünüzü tapdınızsa, ortaq cəhətimiz oldu deməkdir. 

Qış günbatımı kimi bir resm.Solğun ama rengarəng

Orijinaldan daha yaxşı Cover. Volume 1

Həmişə ilklər ən gözəl olmur.


  Biz həmişə orjinalların ən gözəli olduğunu düşünmüşük. İstər kitab baxımından, istər film və ya mahnı olsun. Ancaq bəzən bir mahnının coverini eşitdiyin zaman mahnıda orjinaldan fərqli, sanki tam başqa yeni bir şey tapırsan. Sanki orjinal olmasaydı, orjinalı eşitməsən, bu cover deyil deyəcəksənmiş kimi hiss etdirir. Cover mahnının orjinalını kölgədə belə qoya bilir. 
Bu cover üzərində işləyən insanların istedadından asılıdır. Orjinalı sevilən mahnını cover etmək xüsusi bacarıqdan əlavə həm də güclü duyumu və hissləri birləşdirib musiqini korlamadan dəyişməkdir, ona özündən nəsə qatmaqdır. Gəlin mənim sevdiyim mənə təsir etməyi bacaran mahnı coverlərini(kavrlar) və orjinallarını dinləyib müqayisə edək.
1.  İlk olaraq The NBHD( Neighbourhood-un qısa forması) dən bir cover seçdim. İlk dinlədiyim zaman cover olduğunu bilmirdim və öyrənən kimi orjinalını da axtarıb tapdım. Ancaq bu versiyanın yeri tam başqadır. Əslində The NBHD mahnının mashup  formasını yaradıb. Mashup- mahnıları birləşdirib yeni 1 şey yaratmaq. "Cry me a river/ Say my name" .  Destiny's child  qrupunun səsləndirdiyi versiyanı/"Say my name"  (Bilməyənlər üçün Destiny's Child qrupunun əsas ifaçısı Beyoncé olub və məhz bu qrupda məşhurlaşıb.)və Justin Timberlake-in "Cry me a river" mahnısını qarısdırıb yeni və sevdiyim bir mahnı çıxaran The NBHD qrupu həm də mənim kimi araşdırmağı sevən insanların bu iki mahnını xatırlaması və ya bu mahnıları da ilk dəfə üçün dinləməsinə şərait yaratdı. 

2. "Eyes, Nose, Lips" mahnısına Epik High-dan Tablo-nun cover/kavr-ı da mükəmməllər içindədir. Həm əsas versiyanı və həm də bu versiyanı dinləməyi məsləhət görürəm. Qeyd edim ki mahnının ifaçısı Bigbang qrupundan Taeyang-dır və Tablonun rep cover/kavr-ında da yenə Taeynag mahnını səsləndirir. 

3. Jeff Buckley "Calling you". Bu mahnı və Jeffin Cover-i haqda Jeff Buckley haqqında yazdığım yazını oxusanız məlumat ala biləcəksiniz.  

                                    

4. Mad World - Jasmine Thompson. Mahnının orjinal versiyasını Gary Jules ifa edib. Mən hər iki versiyanı da çox sevirəm. 

                                 

5. Wicked Games Charlotte Cardin. Mahnı XX əsrin mahnısıdır. Əsas ifaçısının adını bəlkə eşitməmisiniz ancaq bu mahnınıəminəm ki eşitmisiniz. Həm də məhz onun- Chris İsaak in ifasında eşitmisiniz. (İfaçının adını klikləyərək orjinalı dinləyin)

                           

6. Unlike Pluto - No Scrubs ft. Joanna Jones. Mahnının orjinalı yenə XX əsrin mahnısının cover-idir. Amerika qrupu TCL (mahnının orjinalı üçün qrupun adını klikləyin) No scrubs mahnısını eşitsəm açığı bəyənməzdim. Amma cover-i sevdim. 

Bu arada ən möhtəşəmi ən sona saxladım. Sona qədər dinləyin hər mahnını. 
7. Taka (One Ok Rock qrupunun solisti) - Hello. One Ok Rock mənim çox sevdiyim yapon rok qrupudur. One Ok Rock qrupuna şans vermək istəyən oxucu qrupun adına klikləyərək sevimli qrupum haqda məlumat və əsası ən sevdiyim mahnılarını dinləyin. 
Qrupun solisti Taka məşhur müğənni Adele-in Hello mahnısını çox gözəl oxuyub. 

8. Ən sona ən əfsanı mahnını saxladım. (təbii ki mənim üçün) Mahnını yaxşıca araşdırdığım zaman çox təəccüblənmişdim. Orjinal və indiki versiya arasında yeganə ortaq cəhət sanki mahnının sözləridir. Əvvəla qeyd edim ki Mr. Sandman- əsasən nağıllarda istifadə olunan sehrli obraz olub. Adının mənasında qumadam olmasının səbəbi isə gözə sehrli qum töküb insana şirin, sehrli yuxu verməsinə inanılmasıdır. Mahnının ilk versiyası  Vaughn Monroe tərəfindən ifa edilib. Ardınca eyni ildə  The Chordettes qrupu da ifa edib. (xüsusuilə bu versiyanı bəyənmirəm. Zövqlər müxtəlifdir ;)) Hər iki versiya üçün ifaçı/qrupun adını klikləyin.  Mahnının yaşı da az deyil. mahnı 1954-cü ilin mahnısıdır. Mənim adına uyğun sehrini hiss etdiyim versiyanı isə SYML ifa edib. 

Mahnını dinləyəndə real dünyanı unuduram. Belə hiss etdirə bilən musiqi çox azdır. Ən sevdiyim mahnını da sizilə bölüşdüm, daha nə istəyirsiz ki . Musiqidən zövq alın ;) 

Sleeping Wolf/Uyuyan Canavar.

Sadəcə keyfiyyətli musiqi Dinləməyi sevənlər üçündür.

   Təsəvvür edin ki, bir musiqi qrupunu təsadüfən kəşf edirsiniz. Bu qrup o qədər də məşhur deyil. Ən azından youtube da mahnıları milyon izləyici sayı ilə bəzənməyib. Ancaq siz onun xüsusi olduğunu anlayırsınız. Kiçik olsa da qəribə qığılcımı duyursunuz.-Elə bu yazıdakı hərflər kimi kiçik amma nədənsə bu diqqəti cəlb edir və sizi oxumağa vadar edir. Yeni yeni məşhurlaşan qrupu tanımayan varsa bir şans versin.

Sleeping Wolf qrupu ilk olaraq öz adı ilə maraqlı görünür. Qrupun mahnılarını dinlədim və həqiqətən də çox bəyəndim. Qrup haqqında demək olar ki, məlumat tapa bilmədim. Ancaq biz fərqli musiqi dinləmək üçün burdayıq deyilmi?! 

Qrup 2014-cü ildə prodüser Steven Solomon və sənətçi Jake Newton tərəfindən yaradılıb. Qrup bəzi tv proqramları və filmdən sonra daha çox tanınıb. 

İlk qrupun "Come and get me "adlı mahnısını dinləmişdim. Məncə həqiqətən də hit ola biləcək mahnılardandır. 

İlk mahnını bəyənidinizsə siz də qrupun digər mahnılarını dinləmək istəyərdiniz. Beləliklə ikinci mahnı və onu da çox sevdim. "Blindfold"

Xoş və bir o qədər də insana tanış gələn (aman plagiat olmasın da -_-) ritmlərlə "THE WRECK OF OUR HEARTS" dinləyin.

Bir az pozitivliyi artıran musiqi istəsəniz bu mahnını seçin. "DEMONS AT THE DOOR"

Ən sona isə ən sevdiyimi, daha doğrusu hələyeni dinləyib bəyənidiyim və dayanmadan qulaq asmaq istəidyim mahnını saxladım. ;) "Get You Alone" Video üçün seçdikləri çəkil də mahnı ilə çox gözəl uyub. Gözəl görünür.

Qrupun digər mahnılarını da dinləmək istəyənlər, rəngli yazını klikləyin qrupun  mahz axtardığınız rəsmi youtube kanalı və soundcloud səhifəsidir ki, orada digər mahnıları tapacaqsınız. qrupun rəsmi saytı üçün klikləyin.

Mahnılardan sevdiyinizin adını rəydə/yorumda yazın. Sizin də bənzər sevdiyiniz ifaçı və ya qrup varsa mənimlə paylaşın. 

Mən kiməm.

MİM № Bir bloqqer özü haqqında yazarsa..

  Bu mimə özüm özümü mimlədim. Halbuki başqa 2 mim artıq çoxdandır yolumu gözləyir. Tezliklə onları da bitirəcəm. Bu mimi isə, Gözdənin yazısından həvəslənib yazmağa başladım və bir də baxdım ki, bir yazı ortaya gəldi. Gözdənin yazısı üçün kliklə. Aşağıdakı soundtrack də həmin yazıdan sonra dinlədiyim və dinləyərək yazdığım musiqidir. Dinləyərək oxuyun. Yazı uzun olsa da bu yazıda hər şeydən bir az olduğu üçün nəticədə çox şey öyrənib, müxtəlif mövzularda oxuyacağınız üçün sonda yazı sizi heç yormayacaq. 

  Əslində özüm haqqında kiməsə məlumat verməyi o qədər də sevmirəm. Sanki ən böyük sirmiş kimi və bunu hamıya deyirəmmiş kimi hiss edirəm. Kim olduğumla bağlı çox düşünürəm. Düşündükcə də saysız fikirlər içində qalıram. Təkcə özüm deyil, uzun-uzun bütün dünyadakı insanları, yaşamağı sevib-sevmədiklərini, dünyada yaşama səbəblərini düşünürəm. Bu zövq aldığım mövzulardandır. 

Uşaqlara qarşı qəribə bir sevgim var. Onlarla oynamağı sevirəm. Xüsusilə də yolda uşaq gördümsə bəzən onlarla oynamamaq üçün özümü güclə saxlayıram. Ya da anasından gizlicə məsələn əlinə toxunub tez elimi çəkirəm. Uşaq kimin etdiyini görmək üçün ki ətrafına baxır çox sevirəm o anı. Uşaqlar sevinc dolu olur. 
Və keçmiş hamı kimi mənə də doğma gəlir. Televizorun kəşf olunmadığı, klaviaturada deyil də qələmlə ağ vərəqə yazıldığı vaxt kimi təsəvvürümdə olan illər. Bəlkə də, tanıdığımız bütün doğma insanların, ən doğma insanların keçmişdən gəlməsi ilə başlayıb hər şey. Bizim üçün yaşadığımız ilk keçmiş-dünyaya gəldiyimiz andan, yanımızda olan ilk doğmalarımız bəlkə də bizə keçmişi sevdirib. Mənim heç vaxt həyatda tanımadığım, görmək şansımın olmadığı Jeff (haqqında oxuyub, onu dinləmək üçün adı klikləyin)-ə olan heyranlığım və ya Martin İden (haqqında oxumaq üçün adı klikləyin/tıklayın)ə olan sevgim də yəgin ki musiqi və ədəbiyyatdan əlavə həm də keçmişlə də bağlıdır.

Düşüncələrim qarışıq və çoxdur. Ancaq çoxdanışan heç deyiləm. Yəni, asanlıqla bir mövzudan digərinə sürətlə keçə bilərəm. Deyək ki, bir mövzudan danışdığım vaxt həmin mövzu ilə yenisi arasında mənim üçün bir xırda əlaqə var. Bu zaman birincini yarıda saxlayıb həvəslə digərinə keçirəm. Yəni mənə qulaq asanda diqqət çox vacibdir. :D Fikirlərimi tam və bütün olaraq çatdırmaq üçün tələsdiyim də olur. Bir nəfəsə həvəslə danışıb hər şeyi qarşımdakı insana çatdırmaq istədiyim anlar.

Məncə insanların öz simalarından əlavə daxili, ruhları da simalarında əks olunur. Danışıqları ilə, kimisi dərin fikrə daldığı zaman və ya ağladığı zaman qəlibi(kalıb, görünüşü) deyil də əsl özünü gördüyümüz vaxtını həmişə yadımızda saxlayırıq.

 Bu səbəbdən insanlar hər kəsə fərqli görünə bilər. 

Ümumilikdə dünyanı hamımızın eyni cür və eyni rəngdə gördüyümüzə inanmıram. Tam olaraq heç kim bunu sübut edə bilməz. Yaşıl rəng bəlkə də mənə görə bir az daha tünd başqasına görə daha açıq rəng görünür. Tam olaraq bunu necəsə sübut etməyin mümkün olduğunu düşünmürəm. 

Dostlar mənim üçün çox önəmlidir. Ancaq həm də dostlarıma qarşı qısqancam. Özümü haqlı da hesab edirəm. Mənim ən yaxın dostumun başqa bir insanla yaxın olduğunu görəndə və orada yoxamsa əlbəttə bu mənə yaxşı təsir etməz. Dostlarımı sevdiyim qədər yalnızlığı da sevirəm. Uşaqlıqdan tək oynamağı daha üstün tutmuşam. Yaşıdlarımla əlaqə qura bilməsəydim bu mənim üçün problemə çevrilməzdi. Çünki mənim artıq özümün xəyali dostlarım vardı. Dünya qəribədir. uşaqların öz-özünə danışması və oynaması normal qəbul olunduğu kimi, böyüklərin öz-özünə eyni şəkildə danışdığı görsək onu dəli, ən yaxşı halda psixoloji problemləri olan insan adlandırarıq. Uşaqlar dünyaya və dünyanın normal hesab olunan qaydalarına yad olduqları üçün bizdən daha azaddırlar. Onlar üçün hər şey yenidir. İstəmədiklərini, istədiklərini demək onlar üçün çətin deyil.

Məncə insan tənhalığı unutmamalıdır. Əsl özünlə üzləşib, onu, özünü tanımaq üçün yalnızlığı da sevməlisən. Bəzi şeylər tək ikən daha çox zövq verir. Kitab oxumaq, ya da musiqi dinləmək ola bilər. Ya da düşünmək, özün haqda yox, bütün dünya haqqında, normalda qəbul etdiyin şeylərin dərinliyini düşünmək. İnsanların necə bir varlıq olduğunu düşünmək. məncə, kitab oxuyanların içində bu cür düşüncələri olan insanlar da çoxdur. Kitab mənə daha çox insanı tanımağa, daha çox təcrübə qazanmağa imkan verir. 

Piano uşaqlıqdan ən çox sevdiyim musiqi alətidir. Həmişə pianino çalmaq istəmişəm. 
Hər pianino çalındığı anda gözümün önünə pianinonun  notlara uyğun dilləri gəlir (çalmağı bilirmişəm kimi hiss yaranır)və əllər, həm sürətli və həm də sakit qəribə ahənglə çalan əllər. 

Ümumilikdə musiqini çox sevirəm. Musiqi asanlıqla əhvalımı o an dəyişə bilər. Ən sevincli anımda dinləyəcəyim mahnının ilk notları artıq yetərlidir, bütünlüklə o andan sevincim kədərlə əvəz oluna da bilər. Kədər sadəcə hər hansı bir pis hadisə ilə əlaqəli olmaya da bilər. 

Bəzən hisslər heç nə ilə əlaqəli olmur. Səbəbsiz sevinc, səbəbsiz kədər düşür içimizə. Bütün ruhumuz bununla əhatə olunur. Məncə o ən təmiz hisslərdir. Saf, qatqısız . Bütün dünyadakı sizi və digərlərini unudub, musiqinin bir hissəsi olmaq. Musiqinin bir hissəsi kimi var olmaq-kimi qəribə duyğuları bəzən musiqi dinlədiyiniz zaman yaşayırsınızsa məncə axtardığınız musiqini, mahnını tapmısınız. 

Fiqurlu kankisürməni çox sevirəm. 
Musiqi, rəqs birlikdə xüsusilə də buz üstündə olması başqa bir incəlik qatır. Büzüstü kankini sevməyən insan təsəvvür etmirəm. 

Valentin günü üçün fanlarına etdiyi hədiyyə ;)

Fiqurlu kankisürmədə ən sevdiyim idmançı isə Yuzuru Hanyudur. İlk dəfə ictimai tv-də canlı Soçidən yayımlanan yarışları izlədiyim zaman Yuzurunun yıxıldığı an çox pis olmuşdum. Sonrakı iştirakçıların da yıxılmasını o qədər çox istəmişdim. Çünki belədə Yuzuru yaxşı yer tuta bilərdi. Yıxılmağına baxmayaraq heç nə olmamış kimi çıxışına davam etməsi isə xüsusilə mənim diqqətimi çəkmişdi. Nəhayət sonda qızıl medala layiq görüləndə isə çox təəccübləndim və sevindim. Yuzuru çox çətin tapşırıqları mükəmməl yerinə yetirir və artistizmi onda daha çox hiss edirəm. Həmin videonu izləyin.

Bundan əlavə balet sevməsəm də tək bir balerin qızın sakit ritmlərə uyğun və musiqisiz rəqsi məni çox cəlb edir. Musiqi o an olsa da çox sakit ritmlərlə olmalıdır.

Mən uşaqlıqdan Tom Və Cery (Tom & Jerry) kimi cizgi filmləri deyil, Digimon, Ay savaşçısı (Sailormoon) kimi cizgi filmləri daha çox sevirdim. İndi də fikrim dəyişməyib. 
Uşaqlıqlarından insanların sanki çox keçmişdəki yad insan kimi danışmaqlarını həmişə görəndə çox qəribə hislər kçeirirəm. Uşaqlıqdan bu səbəbdən insanın uşaqlıqdan böyüklüyə keçəndə dəyişdiyini düşünürdüm. Böyüməyə çox can atırdım. Böyüyəndə məndə nəyinsə dəyişəcəyini düşünürdüm. 

Ancaq hələ də o dəyişiklik, gözlədiyim sehirli dəyənək dəyməsi qədər fərqli bir şeyin yaşanacağı an gəlməyib. Anladım ki, böyüdüyün zaman heç nə dəyişmirmiş. Məcburi hamının keçdiyi bir dəyişiklik yoxmuş. İnsanlar istədiyi üçün dəyişirmiş. Mən ancaq uşaqlıqdakı məndən fərqləndiyimi düşünmürəm. Görünüş olaraq dəyişsəm də, hələ də çəkinməsəm saatlarla topla oynamaq, gizlən-qaç oynamaq hələ də mənim üçün əvəzolunmazdır. 



Rok musiqisini dinləməyi sevirəm. Ümumilikdə hər ölkənin mahnısını sınayıb dinləməyi sevirəm. Bu ayrı bir həyəcan verir. Türkiyə, Rusiya, Cənubi Koreya, Yaponiya, Çin, Norveç, Finlandiya və başqa ölkələrdən telefonumda hər gün dinlədiyim mahnılar var. 
Nəhayət mimi sona çatdıra bildim. Ancaq mən də tükəndim. Ümidvaram sevərək sonadək oxuyacaqsınız. Rəylərinizi (yorum, comment) yazmadan blogdan çıxmayın. Bu arada Mimi kimlərin edib kimlərin etmədiyini bilmirəm. Mənim kimi siz də mimi sevdinizə mimlənmiş sayılırsınız, yazın mən də oxuyum ;)

The Voice Azerbaijan/ Səs Azərbaycan

Ən sevdiyim tv yarışması.

   The Voice yarışmasının fərqli ölkələrdə olan versiyaları içindən ən layiqli yerlərdən biri məhz Azərbaycanın The Voice/Səs yarışmasıdır. Düzünü desəm hələ yarışma proqramını tvdə gördüyüm zaman da maraqlı olacağını düşünürdüm.

 Ancaq, gözlədiyimdən də möhtəşəm bir layihə ortaya çıxdı. Yarışmaçıların hər birinin mükəmməl səsi və istedadı var. Münsiflərin işi həqiqətən də çox çətindir. Bunu sadəcə şablon tərif kimi yazmıram. Əminəm ki, proqramı izləyənlərin çoxu mənim bu fikirlərimlə razılaşar. Bu qədər gözəl və yaxşı ifalar, səslər məni çox sevindirir. 

Elə ilk səsvermə günündən yarışmadan çıxan iştirakçılara görə nə qədər kədərləndim. Yarışmanın döyüş/battle hissəsində isə bəzən hər iki ifaçının qalmağını istəyirdim. Ən əsası isə izləyici olaraq verilişdən zövq alıram. 

Yarışmanın münsiflər heyəti: xalq artistləri Mübariz Tağıyev, Faiq Ağayev və əməkdar artistlər Tünzalə Ağayeva və Manana Caparidze-dir. 
Münsiflərdən Faiq Ağayevin iradlarını xüsusilə bəyənirəm. Çox vaxt da izləyici olaraq eyni düşünürəm.
Mənim ən sevdiyim iştirakçılar. Yəgin ki, siyahıya baxıb başqa kimsə qaldımı deyə düşündünüz. :)) Hələ siyahını azaltmışam. ;)