Sing/İfa et/Oxu

Animasiya cizgi filmi.

Bu animasiya filmi izləməyə dəyər edən pozitiv olmasıdır və izlədiyiniz zaman əylənəcək, bol enerjili, xoş bir gün yaşayacaqsınız. Animasiyanın digər bir üstünlüyü isə orada qəhrəmanların oxuduğu mahnılardır. İzlədiyiniz zaman ən azı 1 sevdiyiniz mahnını eşitmək belə üzünüzdə təbəssümün səbəbi ola bilər. Hər janrda mahnı eşidə biləcəksiniz. Çünki bu mahnı yarışması haqqında olan animasiyadır. Bu animasiya filmi bizi yeni səslərin kəşfinə dəvət edir. Qeyd edim ki, filmdə məşhur ifaçıların  60-dan çox mahnısı oxunub. Bundan əlavə orijinal olaraq bu animasiya filmi üçün  Stevie Wonder və Ariana Grande "Faith"/"İnam" adlı mahnını duet şəklində ifa edib. Etiraf edim ki, mənim üçün filmdəki qəhrəmanların mahnıları daha xoşdur. 

Animasiyada hadisələr heyvanların dünyasında baş verir. Burada heyvanlar əslində sadəcə görünüşünə görə belədir. Yəni hər şey bizim dünyada baş verir sadəcə insanlar əvəzinə heyvanlar var. 

Bu aralar bu animasiya filmləri arasında insanlar yerinə heyvanların insan kimi davranması və qəhrəmanlar da daxil hər kəsin heyvanlar olaraq təsviri çox məşhurdur. Bu animasiya mənə özünü sevdirə bildi. Ailənizlə və ya dostlarınızla izləyə bilərsiniz.

 Animasiyamızda hər şey koala Buster Moon kiçikliyində atası ilə teatrda opera şousu izlədiyi zaman başlayır. 
Balaca Buster üçün səhnə, işıqlar gözqamaşdırıcı bir dünya kimi görünür və o həmin gündən artıq özünə yeni gələcək xəyalları qurur. Koala  Buster Moon artıq şou-biznesə qatılmaq arzusu ilə böyüyür və atasının köməyi ilə məhz o həmin məşhur teatr binasını ala bilir. Bir zamanlar insanların növbəyə girdiyi bu bina artıq heç də əvvəlki şöhrətinə uyğun deyil. 

Heç də hər şey xəyallardakı kimi olmur. Buster Moon borc içindədir və işçilərindən onun yanında yalnız yaşı 200-ü keçmiş 1 gözü taxma olan yaşlı kərtənkələ qadın var. (sizə də ilk oxuduğunuz zaman cümlədəki qadın sözü qəribə gəlsə də izləyəndə normal qəbul edəcəksiniz). Bank ondan aldığı krediti geri istəyir, əks təqdirdə onun teatr binasına əl qoyacaqlarını bildirirlər. Vəziyyəti düzəltmək məqsədilə isə kiçik koala öz varlı dostundan atasının özünün yeni səs yarışmasına sponsor olmasını istəyir. Koala bunun son şansı olduğunu anlayaraq sonda öz bütün olanını ortaya qoyur və nəticədə səs yarışmasının qalibinə 1000$ mükafat verməyi qərara alır. Ancaq katibəsi kərtənkələnin səhvi ucbatından elana 100.000$ mükafat veriləcəyi yazılır. Cəmi 1 neçə əlavə sıfır hər şeyi kökündən dəyişir. Hər şeydən xəbərsiz Buster Moon elanın verilməsindən 1 gün sonra binanın qarşısında uzanıb gedən böyük növbəni görəndə özünə inamı yenə də artır. Əlbəttə ki, Buster Moon mükafatın həcmindən xəbərsiz olduğu üçün əvvəlcə buna təəccüblənir ancaq bəlkə də bu sadəcə oxumaq həvəsli insanlardır. Bəs həqiqəti öyrənəndə o nə edəcək? 

 Bu qədər heyvanın gəldiyi yarışma isə çox əyləncəli iştirakçılar sayəsində bizə zövq verir. 

Ancaq digər tərəfdən isə bu yarışmaya həmişə gizli oxuma arzusu ilə yaşayan qəhrəmanlarımız da qoşulur. Hər biri hekayəyə ayrı rəng qatır. 

Animasiyanın səslənməsini də məşhur Hollywood aktyorları öz üzərinə götürüb. Bu da aktyorları sevən film həvəskarlarının diqqətini çəkmək üçün əla seçimdir. Gəlin əsas rolları səsləndirən aktyorları tanıyaq.
1.Matthew McConaughey koala Buster Moon rolu ilə.

2.Reese Witherspoon ev qadını donuz 25 uşaq anası (inanın) Rosita rolunu səsləndirib.

Rosita qarşımıza ümidsiz ev qadını kimi çıxır. 25 uşaqla başqa bir məşğuliyyət də mümkün olmur. Rozita tez-tez evdə gəncliyində necə gözəl səsi olduğunu desə də uşaqları ona gülür və yoldaşı da onun sözünü dəstəkləmir. 

Bu onun üçün ümidsizliyə qapılmaq idi. Ancaq o nəhayət həmin səs yarışmasının elanını görür və içində yenidən bir ümid doğur. Lakin onun 25 uşağını qoyacağı bir dayə yoxdur. Bəli heç bir dayə 25 uşağa baxmaq istəmir. Bəs Rozita nə edəcək? Mənim ən sevdiyim ikinci qəhrəmanımız məhz Rozita idi. Rozita kimi 25 uşağı olmasa da 😄,😆dünyanın hər yerində özünü onun kimi arzularını bir kənara qoyub uşaqlarına baxan və gəncliyindən və arzularından 1 işıq ili qədər uzaq hiss edən ev qadınları yetərincə çoxdur. 

3. Kirpi Ash obrazını isə Scarlett Johansson səsləndirib. 

Ash punk rock/rok musiqi ifaçısıdır. O yeniyetmədir və yaxşı gitara çalmağı bacarır. Yarışmaya öz sevgilisi ilə gəlib. Bu yarışma yeniyətməyə nə verəcək? Onun həyatını hansı yeniliklər gətirəcək? 

4. Tori Kelly isə fil Meena (Mina) obrazını səsləndirib. 

Mina isə səhnə qorxusu olan gəncdir. O sadəcə gözlərini yumanda və ya tək olanda oxuya bilir. Çox gözəl səsi olsa da bunu ailəsindən başqa heç kim bilmir. Ailəsində ən çox onun müğənni olmasını babası istəyir. Amma onun üçün hər şey elə də asan olmayacaq.

5. Seth MacFarlane isə yadda qalan obrazlardan olan siçan Mike(Mayk)-ı səsləndirir. Mayk özündən çox razıdır. 

Buradakı çoxun dərəcsini isə siz animasiyanı izlədiyiniz zaman biləcəksiniz. Ancaq Maykın özündən razılığına baxmayaraq onun çox gözəl səsi sizi keçmiş jaz havasına qaytaracaq. O həm də gözəl saksafon ifa edir. Siçanın səsi özünə görə çoox böyükdür. 

6. John C. Reilly isə varlı ailənin tək övladı  qoyun Eddie obrazını səsləndirir. Edie hər şeyi olsa da həyatda onu maraqlandıran heç nə yoxdur. Buster Moon un ən yaxın və yeganə dostudur. Eyni zamanda onun nənəsi Busterin uşaqlıq xəyallarının əsas səbəbkarı  Nana Noodleman-dır. 

 Nana Noodleman obrazını isə 2 fərqli aktrisa səsləndirib. Gənc Nana nı Jennifer Hudson, yaşlı Nananı isə Jennifer Saunders səsləndirib. Burada hər iki aktrisanın adının eyni olması diqqətimi çəkdi.

7. Nick Kroll şou yönümlü rəqs sevgisi ilə seçilən donuz Gunter obrazını səsləndirir. O həmişə şən donuzdur və onun pozitivliyi sizə də keçəcək. Rozitanın səhnə partneri olur. 

Ən sevdiyim obrazı və səsi sona saxladım. Təbii ki bu uzun yazının sonuna qədər gələ bilmisinizsə sizi təbrik edirəm. 😎

8. Taron Egerton isə yeniyetmə qorilla  Johnny/Coni obrazını səsləndirir. 

Qorillanı animasiyada karizmatik göstərməyi bacarıblar! Səsi isə insanı heç yormur. Şirin səsi ilə mən ən çox onu bəyəndim. Coninin problemi isə odur ki, onun atası oğru dəstəsinin lideridir və öz oğlunu gələckdə bu dəstənin yeni lideri etmək istəyir. Belə bir ata üçün oğlunun müğənni olması mümkün belə deyil. 

Bu animasiyanı izləməyi hər birinizə tövsiyə edirəm. İndi isə ən sevdiyim mahnıları sizinlə bölüşüm. İlk olaraq animasiyada çox kiçik 1dəqiqəlik bir zümzümə şəklində eşidəcəyiniz mahnını dinləyin.

Bundan sonra İsə animasiyadan sonra dilimə düşən və çox sevdiyim digər bir mahnı və yenə də taron Egerton un ifasında. 

Animasiyadan olan digər mahnıların videolarını isə paylaşmıram. Çünki belədə filmin dadı, duzu qaçar. İzləyərək spoi-siz dinləmək ən gözəlidir. 

Sonda Buster Moon teatr binasının əvvəlki məşhurluğunu qaytara biləcəkmi? Bu arada animasiya filmində ən az sevəcəyiniz və hərəkətlərinə görə bəzən yanınızda olsun deyə düşünəcəyiniz isə o kiçik siçan Mike/Mayk olacaq. 

Musiqinin eşidilməsi və sevilməsi üçün bəzən çox bir şeyə ehtiyac olmur. Böyük dekorlar, möhtəşəm səhnəyə ehtiyac yoxdur. Sadəcə 1 səhnə və səni qaranlıqda aya çevirən işıq yetər. Geriyə isə səsin və bacarığınla parlamaq qalır. -Koala Buster Moon-un yox mənim fikrimdir. Siz də aşağıda rəy bildirməyi unutmayın.

Mən kiməm.

MİM № Bir bloqqer özü haqqında yazarsa..

  Bu mimə özüm özümü mimlədim. Halbuki başqa 2 mim artıq çoxdandır yolumu gözləyir. Tezliklə onları da bitirəcəm. Bu mimi isə, Gözdənin yazısından həvəslənib yazmağa başladım və bir də baxdım ki, bir yazı ortaya gəldi. Gözdənin yazısı üçün kliklə. Aşağıdakı soundtrack də həmin yazıdan sonra dinlədiyim və dinləyərək yazdığım musiqidir. Dinləyərək oxuyun. Yazı uzun olsa da bu yazıda hər şeydən bir az olduğu üçün nəticədə çox şey öyrənib, müxtəlif mövzularda oxuyacağınız üçün sonda yazı sizi heç yormayacaq. 

  Əslində özüm haqqında kiməsə məlumat verməyi o qədər də sevmirəm. Sanki ən böyük sirmiş kimi və bunu hamıya deyirəmmiş kimi hiss edirəm. Kim olduğumla bağlı çox düşünürəm. Düşündükcə də saysız fikirlər içində qalıram. Təkcə özüm deyil, uzun-uzun bütün dünyadakı insanları, yaşamağı sevib-sevmədiklərini, dünyada yaşama səbəblərini düşünürəm. Bu zövq aldığım mövzulardandır. 

Uşaqlara qarşı qəribə bir sevgim var. Onlarla oynamağı sevirəm. Xüsusilə də yolda uşaq gördümsə bəzən onlarla oynamamaq üçün özümü güclə saxlayıram. Ya da anasından gizlicə məsələn əlinə toxunub tez elimi çəkirəm. Uşaq kimin etdiyini görmək üçün ki ətrafına baxır çox sevirəm o anı. Uşaqlar sevinc dolu olur. 
Və keçmiş hamı kimi mənə də doğma gəlir. Televizorun kəşf olunmadığı, klaviaturada deyil də qələmlə ağ vərəqə yazıldığı vaxt kimi təsəvvürümdə olan illər. Bəlkə də, tanıdığımız bütün doğma insanların, ən doğma insanların keçmişdən gəlməsi ilə başlayıb hər şey. Bizim üçün yaşadığımız ilk keçmiş-dünyaya gəldiyimiz andan, yanımızda olan ilk doğmalarımız bəlkə də bizə keçmişi sevdirib. Mənim heç vaxt həyatda tanımadığım, görmək şansımın olmadığı Jeff (haqqında oxuyub, onu dinləmək üçün adı klikləyin)-ə olan heyranlığım və ya Martin İden (haqqında oxumaq üçün adı klikləyin/tıklayın)ə olan sevgim də yəgin ki musiqi və ədəbiyyatdan əlavə həm də keçmişlə də bağlıdır.

Düşüncələrim qarışıq və çoxdur. Ancaq çoxdanışan heç deyiləm. Yəni, asanlıqla bir mövzudan digərinə sürətlə keçə bilərəm. Deyək ki, bir mövzudan danışdığım vaxt həmin mövzu ilə yenisi arasında mənim üçün bir xırda əlaqə var. Bu zaman birincini yarıda saxlayıb həvəslə digərinə keçirəm. Yəni mənə qulaq asanda diqqət çox vacibdir. :D Fikirlərimi tam və bütün olaraq çatdırmaq üçün tələsdiyim də olur. Bir nəfəsə həvəslə danışıb hər şeyi qarşımdakı insana çatdırmaq istədiyim anlar.

Məncə insanların öz simalarından əlavə daxili, ruhları da simalarında əks olunur. Danışıqları ilə, kimisi dərin fikrə daldığı zaman və ya ağladığı zaman qəlibi(kalıb, görünüşü) deyil də əsl özünü gördüyümüz vaxtını həmişə yadımızda saxlayırıq.

 Bu səbəbdən insanlar hər kəsə fərqli görünə bilər. 

Ümumilikdə dünyanı hamımızın eyni cür və eyni rəngdə gördüyümüzə inanmıram. Tam olaraq heç kim bunu sübut edə bilməz. Yaşıl rəng bəlkə də mənə görə bir az daha tünd başqasına görə daha açıq rəng görünür. Tam olaraq bunu necəsə sübut etməyin mümkün olduğunu düşünmürəm. 

Dostlar mənim üçün çox önəmlidir. Ancaq həm də dostlarıma qarşı qısqancam. Özümü haqlı da hesab edirəm. Mənim ən yaxın dostumun başqa bir insanla yaxın olduğunu görəndə və orada yoxamsa əlbəttə bu mənə yaxşı təsir etməz. Dostlarımı sevdiyim qədər yalnızlığı da sevirəm. Uşaqlıqdan tək oynamağı daha üstün tutmuşam. Yaşıdlarımla əlaqə qura bilməsəydim bu mənim üçün problemə çevrilməzdi. Çünki mənim artıq özümün xəyali dostlarım vardı. Dünya qəribədir. uşaqların öz-özünə danışması və oynaması normal qəbul olunduğu kimi, böyüklərin öz-özünə eyni şəkildə danışdığı görsək onu dəli, ən yaxşı halda psixoloji problemləri olan insan adlandırarıq. Uşaqlar dünyaya və dünyanın normal hesab olunan qaydalarına yad olduqları üçün bizdən daha azaddırlar. Onlar üçün hər şey yenidir. İstəmədiklərini, istədiklərini demək onlar üçün çətin deyil.

Məncə insan tənhalığı unutmamalıdır. Əsl özünlə üzləşib, onu, özünü tanımaq üçün yalnızlığı da sevməlisən. Bəzi şeylər tək ikən daha çox zövq verir. Kitab oxumaq, ya da musiqi dinləmək ola bilər. Ya da düşünmək, özün haqda yox, bütün dünya haqqında, normalda qəbul etdiyin şeylərin dərinliyini düşünmək. İnsanların necə bir varlıq olduğunu düşünmək. məncə, kitab oxuyanların içində bu cür düşüncələri olan insanlar da çoxdur. Kitab mənə daha çox insanı tanımağa, daha çox təcrübə qazanmağa imkan verir. 

Piano uşaqlıqdan ən çox sevdiyim musiqi alətidir. Həmişə pianino çalmaq istəmişəm. 
Hər pianino çalındığı anda gözümün önünə pianinonun  notlara uyğun dilləri gəlir (çalmağı bilirmişəm kimi hiss yaranır)və əllər, həm sürətli və həm də sakit qəribə ahənglə çalan əllər. 

Ümumilikdə musiqini çox sevirəm. Musiqi asanlıqla əhvalımı o an dəyişə bilər. Ən sevincli anımda dinləyəcəyim mahnının ilk notları artıq yetərlidir, bütünlüklə o andan sevincim kədərlə əvəz oluna da bilər. Kədər sadəcə hər hansı bir pis hadisə ilə əlaqəli olmaya da bilər. 

Bəzən hisslər heç nə ilə əlaqəli olmur. Səbəbsiz sevinc, səbəbsiz kədər düşür içimizə. Bütün ruhumuz bununla əhatə olunur. Məncə o ən təmiz hisslərdir. Saf, qatqısız . Bütün dünyadakı sizi və digərlərini unudub, musiqinin bir hissəsi olmaq. Musiqinin bir hissəsi kimi var olmaq-kimi qəribə duyğuları bəzən musiqi dinlədiyiniz zaman yaşayırsınızsa məncə axtardığınız musiqini, mahnını tapmısınız. 

Fiqurlu kankisürməni çox sevirəm. 
Musiqi, rəqs birlikdə xüsusilə də buz üstündə olması başqa bir incəlik qatır. Büzüstü kankini sevməyən insan təsəvvür etmirəm. 

Valentin günü üçün fanlarına etdiyi hədiyyə ;)

Fiqurlu kankisürmədə ən sevdiyim idmançı isə Yuzuru Hanyudur. İlk dəfə ictimai tv-də canlı Soçidən yayımlanan yarışları izlədiyim zaman Yuzurunun yıxıldığı an çox pis olmuşdum. Sonrakı iştirakçıların da yıxılmasını o qədər çox istəmişdim. Çünki belədə Yuzuru yaxşı yer tuta bilərdi. Yıxılmağına baxmayaraq heç nə olmamış kimi çıxışına davam etməsi isə xüsusilə mənim diqqətimi çəkmişdi. Nəhayət sonda qızıl medala layiq görüləndə isə çox təəccübləndim və sevindim. Yuzuru çox çətin tapşırıqları mükəmməl yerinə yetirir və artistizmi onda daha çox hiss edirəm. Həmin videonu izləyin.

Bundan əlavə balet sevməsəm də tək bir balerin qızın sakit ritmlərə uyğun və musiqisiz rəqsi məni çox cəlb edir. Musiqi o an olsa da çox sakit ritmlərlə olmalıdır.

Mən uşaqlıqdan Tom Və Cery (Tom & Jerry) kimi cizgi filmləri deyil, Digimon, Ay savaşçısı (Sailormoon) kimi cizgi filmləri daha çox sevirdim. İndi də fikrim dəyişməyib. 
Uşaqlıqlarından insanların sanki çox keçmişdəki yad insan kimi danışmaqlarını həmişə görəndə çox qəribə hislər kçeirirəm. Uşaqlıqdan bu səbəbdən insanın uşaqlıqdan böyüklüyə keçəndə dəyişdiyini düşünürdüm. Böyüməyə çox can atırdım. Böyüyəndə məndə nəyinsə dəyişəcəyini düşünürdüm. 

Ancaq hələ də o dəyişiklik, gözlədiyim sehirli dəyənək dəyməsi qədər fərqli bir şeyin yaşanacağı an gəlməyib. Anladım ki, böyüdüyün zaman heç nə dəyişmirmiş. Məcburi hamının keçdiyi bir dəyişiklik yoxmuş. İnsanlar istədiyi üçün dəyişirmiş. Mən ancaq uşaqlıqdakı məndən fərqləndiyimi düşünmürəm. Görünüş olaraq dəyişsəm də, hələ də çəkinməsəm saatlarla topla oynamaq, gizlən-qaç oynamaq hələ də mənim üçün əvəzolunmazdır. 



Rok musiqisini dinləməyi sevirəm. Ümumilikdə hər ölkənin mahnısını sınayıb dinləməyi sevirəm. Bu ayrı bir həyəcan verir. Türkiyə, Rusiya, Cənubi Koreya, Yaponiya, Çin, Norveç, Finlandiya və başqa ölkələrdən telefonumda hər gün dinlədiyim mahnılar var. 
Nəhayət mimi sona çatdıra bildim. Ancaq mən də tükəndim. Ümidvaram sevərək sonadək oxuyacaqsınız. Rəylərinizi (yorum, comment) yazmadan blogdan çıxmayın. Bu arada Mimi kimlərin edib kimlərin etmədiyini bilmirəm. Mənim kimi siz də mimi sevdinizə mimlənmiş sayılırsınız, yazın mən də oxuyum ;)

Jeff Buckley

Mahnılarını dinlədiyim zaman hisslərimi ifadə etməkdə çətinlik çəkdiyim ifaçı.. .. .. 

Tam adı- Jeffrey "Jeff" Scott Buckley. 

Doğum tarixi- 17 noyabr 1966.

Doğum yeri- Anaheim, Kaliforniya, ABŞ.

Janr- Alternativ rok, folk rok, soul blues.

Sənət- Bəstəkar-müğənni, gitara ifaçısı/gitarist.

Alətlər (çala bildiyi)- gitara, appalachian dulcimer, organ, harmonium, esraj, bass gitara.

Vebsayt- jeffbuckley.com

Fəaliyyətdə olduğu illər- 1991-1997

Ölüm tarixi- 
düzünü desəm, hələ də mahnılarını dinləyib, səsini eşitdiyin və sevdiyin bir ifaçının dünyada olmadığı fikrini qəbul etmək çətin gəlir. Belədə, digər çox sevdiyimiz məşhurların çoxu da varlığını yalnız internetdən gördüyümüz insanlardır. Beləliklə həmin insanın səsinə, musiqisinə əlim hələ də çatırsa, həmin insanın səsində, dünyadakı bir çox insanın səsindəkindən daha çox canlılıq, həyat, hisslər varsa bu insan dünyada olmasa belə uzaqlarda bir yerdə varmış kimi hiss edirəm. Sadəcə canlı konsertini heç vaxt izləyə bilməyəcəm. Amma tam olaraq dünyada olmadığını düşünə bilmirəm. Bir şeyi bilmək başqa, qəbul edib həmin reallığı dərk etmək başqadır. Nədənsə bu müğənniyə ölüb sözünü yaraşdırmıram. Musiqisində səsi hələ də dünyadadır. Tək səsi yox, mahnıları ilə çatdırdığı fikirlər, hisslər, rənglər.- 29 may 1997

Jeff Buckley,